என் உலகம் மாறிய அந்த ஒருநாள்

நள்ளிரவில் பிறந்த ஒரு நாட்டிலிருந்து நான் வருகிறேன். ஏறக்குறைய நான் இறந்துபோனபோது அது ஒரு நண்பகல் நேரம்.


ஒரு வருடத்திற்கு முன் பள்ளிக்குக் கிளம்பிச்சென்ற நான் பின் வீடு திரும்பவே இல்லை. தாலிபான்களின் தோட்டாக்களால் சுடப்பட்டு, சுயநினைவில்லாமல் பாகிஸ்தானிலிருந்து வெளியே எடுத்துச் செல்லப்பட்டேன். சிலர் இனி நான் வீடு திரும்பப் போவதில்லை எனக் கூறுகின்றனர். ஆனால் நிச்சயமாக நான் நாடு திரும்புவேன் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு இருக்கிறது. நேசிக்கும் நாட்டைவிட்டுப் பிரிந்துசெல்லும் கொடுமை எவருக்குமே நேரக்கூடாது.


ஒவ்வொரு நாளும் கண்விழிக்கும்போதெல்லாம், என் பொருட்களால் நிறைந்த, தரையெங்கும் என் உடைகள் இறைந்து கிடக்கின்ற, என் பரிசுகளால் நிரம்பிய அலமாரி நிற்கும் என் பழைய அறையைக் காண மனம் ஏங்குகிறது. ஆனால் என் அருமை பாகிஸ்தானிலிருந்தும் என் தாய்வீடான ஸ்வாட்டிலிருந்தும் ஐந்துமணி நேர வித்தியாசத்தில் இருக்கக்கூடிய நாட்டில் இப்பொழுது உள்ளேன். நினைத்துப்பார்க்க இயலாத அளவிற்கு இங்கு வசதிகள் உள்ளன. எல்லாக் குழாய்களிலும் வெந்நீரோ தண்ணீரோ எப்பொழுதும் கிடைக்கிறது. ஒரு ஸ்விட்சை இயக்கினால் இரவிலும் பகலிலும்கூட விளக்குகள் எரிகின்றன. எண்ணெய் விளக்குகள் இங்குத் தேவையே இல்லை. கடைத்தெருவிற்குச் சென்று சிலிண்டர்களில் எரிவாயு வாங்கிக் கொண்டு வந்து சமைக்கவேண்டாத அடுப்புகள் உள்ளன. இங்கு அனைத்தும் புதுமையாக உள்ளன. சமைத்த உணவுகூடப் பொட்டலங்களில்/
பாக்கெட்களில் இங்கு கிடைக்கிறது.


ஜன்னலில் இருந்து பார்க்கும்போது உயரமான கட்டடங்கள், வரிசை வரிசையாய் ஊர்திகள் செல்லும் நீண்ட சாலைகள், அழகாய் பராமரிக்கப்படும் பச்சைநிற வேலிகள், புல்வெளிகள் மற்றும் சுத்தமான நடைபாதைகள் இவையெல்லாம் கண்ணில் படுகின்றன. கண்ணை மூடிக்கொண்டு, ஒரு சில நிமிடங்கள் என் பள்ளத்தாக்கிற்குச் செல்கிறேன் - பனி சூழ்ந்த சிகரமுடைய மலைகள், காற்றிலாடும் பச்சை வயல்கள், தூய நீலநிற ஆறுகள் - ஸ்வாட்டின் மக்களைக் காணும்போது மனம் உவகைகொள்கிறது. எண்ண அலைகள் என்னை மீண்டும் பள்ளியில் கொண்டு நிறுத்துகின்றன. என் தோழிகளுடனும் ஆசிரியர்களுடனும் நான் மீண்டும் ஒன்று சேர்கிறேன். என் உயிர்த்தோழி மோனிபாவைச் சந்திக்கிறேன். நாங்களிருவரும் அமர்ந்து நான் பிரிந்துபோனது போலவே இல்லாமல் கதைபேசி, சிரித்துமகிழ்கிறோம். ஆனால் நான் இருப்பது இங்கிலாந்தில் உள்ள பிர்மிங்ஹாம் என்பது நினைவுக்கு வருகிறது.


2012 அக்டோபர் 9ஆம் தேதியில் அனைத்தும் மாறிவிட்டன. அன்று இயல்பாகவே ஒரு நல்ல நாளாக இல்லை. ஏனெனில் எங்களுக்குத் தேர்வுகள் பாதி நடந்து முடிந்திருந்தன. நான் நன்கு படிக்கக்கூடிய பெண்ணாக இருந்தாலும், வகுப்பறையிலுள்ள மற்ற தோழிகளைப்போல் தேர்வுகளை முக்கியமாகக் கருதுபவள் அல்ல.


அன்று காலை ஐந்தாறு பெண்களை அடைத்துக்கொண்டு, டீசல் புகையைக் கக்கியவாறே செல்லும் அடர் வர்ண ரிக்க்ஷாக்களில், குறுகிய ஹாஜிபாபா மண்பாதையில் ஊர்வலமாய் வந்தோம். தாலிபானின் காலத்திலிருந்து எங்கள் பள்ளியில், பள்ளி என்பதற்கான எந்தச் சின்னமும் கிடையாது.


வேலைப்பாடுள்ள செப்பு வாயிற்கதவு கொண்டது எங்கள் பள்ளி. தான் எதை மறைத்துநிற்கிறோம் என்று சிறு அறிகுறியும் காட்டாது. சிறுமிகளான எங்களுக்கோ எங்களுடைய பிரத்தியேகமான உலகிற்கு அழைத்துச்செல்லும் மந்திரக்கதவு அது. துள்ளிக் குதித்துச் செல்லும்போது, சூரியனுக்குப் பாதை அமைக்க, மேகங்களைத் துரத்தும் காற்றைப்போல் எங்கள் முக்காடுகளை வீசியெறிவோம். பின் படிகளில் போட்டி போட்டுக்கொண்டு ஓடுவோம். படிக்கட்டின் உச்சியில் அனைத்து வகுப்புகளுக்கும் செல்லக்கூடிய கதவுகளுடன் உள்ள ஒரு முற்றம் இருந்தது. புத்தகப் பைகளை எங்கள் வகுப்பறையில் வைத்துவிட்டு, காலைக் கூட்டத்திற்கு, வெட்டவெளியில் - எங்களின் பின் மலைகள் நிற்கும் - ஒன்று கூடி கவனமாய் நிற்போம். ஒரு பெண் ‘ஆஸான் பாஷ்’ அதாவது லகுவாக சிரமமில்லாமல் நிற்கலாம் என்று உரக்கக் கூறுவாள். நாங்கள் எங்கள் கால்களால் சப்தமெழுப்பி ‘அல்லா’ என்று பதிலுரைப்போம். பின் அவன் ‘ஹோஷியார்’, அதாவது ‘கவனம்’ என்று சப்தமிடுவாள். மீண்டும் நாங்கள் கால்களைச் சப்தத்துடன் ஒன்றுசேர்த்து ‘அல்லா’ என்று கூறுவோம்.


நான் பிறப்பதற்கு முன்னமே என் அப்பாவினால் இந்தப் பள்ளி ஆரம்பிக்கப்பட்டது. எங்கள் முன்னுள்ள சுவரில் சிவப்பும் வெள்ளையும் கலந்த பெரிய எழுத்துகளில் ‘குஷால் பள்ளி’ என்று பொறிக்கப்பட்டிருக்கும். வாரத்தில் ஆறுநாட்கள் நாங்கள் பள்ளிக்குச் சென்றோம். 9ஆம் வகுப்பில் படிக்கும் 15 வயது சிறுமிகளான எங்களுக்கு வேதியியல் சமன்பாடுகளும் உருது இலக்கணமும் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்டன. படிப்பினை தரக்கூடிய, ‘அதிக வேகம் ஆபத்து’ போன்ற கதைகளை ஆங்கிலத்தில் எழுதுவோம் அல்லது ரத்த ஓட்டத்தை விளக்கும் படங்களை வரைவோம். என் வகுப்புத்தோழிகள் பலர் மருத்துவர்களாக விளங்க ஆசைப்பட்டனர். இதைப்போய் தமக்கு ஒரு அச்சுறுத்தல் என்று யாரோ கருதக்கூடும் என்று யோசிக்க ஆச்சரியமாக உள்ளது. எனினும் பள்ளியின் கதவுகளுக்கு வெளியே ஸ்வாட்டின் முக்கிய நகரான மிங்கோராவின் கூச்சலும் குழப்பமும் மட்டுமில்லை, சிறுமிகள் பள்ளிக்குச் செல்லக்கூடாது என்று கருதும் தாலிபான்களும் இருந்தனர்.


எல்லாக் காலை நேரங்களும் போலவேதான் அந்தக் காலையும் விடிந்தது. ஆனால் சிறிது தாமதமாக... தேர்வுக் காலமானதால் எப்பொழுதும் எட்டுமணிக்குத் துவங்கும் பள்ளி ஒன்பது மணிக்குத்தான் ஆரம்பிக்கும். காலையில் சீக்கிரம் எழப்பிடிக்காத எனக்கு அது மிகவும் சௌகரியமாக இருந்தது. தொழுகைக்காக வரும் அழைப்பையும் காகத்தின் கரைதலையும் சேவலின் கூவுதலையும் மீறி நன்கு தூங்குவேன். முதலில் அப்பா என்னை எழுப்பப் பார்ப்பார். ‘எழுந்திருக்க நேரமாகிவிட்டது ஜானி மன்’ என்பார். இதற்குப் பெர்சிய மொழியில் ஆத்ம தோழமையே என்று அர்த்தம். காலையில் எப்பொழுதுமே அப்படித்தான் என்னை விளிப்பார். “இன்னும் சில நிமிடங்கள் அபா” என்று கெஞ்சி போர்வைக்குள் புதைந்து கொள்வேன். பின் அம்மா வருவார். ‘பிஷோ’ என்று என்னைக் கூப்பிடுவார். பிஷோ என்றால் பூனை. அவர் என்னைக் கூப்பிடும் செல்லப்பெயர் அது. அம்மா கூப்பிட்ட பிறகுதான் நேரமானது எனக்கு உறைக்கும். “ஐயோ நேரமாகிவிட்டதே பாபி” என்று அலறியடித்துக் கொண்டு எழுந்திருப்பேன். எங்கள் கலாச்சாரத்தில் எல்லா ஆண்களும் சகோதரர்கள், எல்லா பெண்களும் சகோதரிகள். அப்பா திருமணம் முடித்து அம்மாவைப் பள்ளிக்கு அழைத்துச்சென்றபோது, அண்ணனின் மனைவி என்ற ஸ்தானத்தில் அவரைப் பாபி அதாவது அண்ணி என்றழைத்தனர். நாங்களும் அவரைப் பாபி என்றே அழைக்கத் தொடங்கினோம்.


வீட்டின் முகப்பில் உள்ள நீண்டதோர் அறையில்தான் நான் தூங்குவேன். அந்த அறையில் ஒரே ஒரு கட்டிலும், எங்கள் பள்ளத்தாக்கின் அமைதிக்காகவும் பெண்களின் படிப்புரிமைக்காகவும் நான் போராடியதற்காக எனக்குக் கிடைத்த கொஞ்சம் காசில் வாங்கிய ஒரு அலமாரியும் இருந்தன. அதில் தங்கநிற வர்ணம்பூசிய சில பிளாஸ்டிக் கோப்பைகளை வைத்திருந்தேன். அவை நான் என் வகுப்பில் முதலாவதாக வந்ததற்காக எனக்குப் பரிசளிக்கப்பட்டவை. இரண்டேமுறைதான் எனக்குக் கோப்பைகள் கை நழுவிப் போயின. அப்பொழுதெல்லாம் என் வகுப்புத் தோழி மால்கா - இ - நூரினால் நான் தோற்கடிக்கப்பட்டேன். அதுபோல் இனி நிகழக்கூடாது என அதன்பின் உறுதியாக இருந்தேன்.



வீட்டிலிருந்து பள்ளி நடந்துசெல்லும் தூரத்திலேயே இருந்தாலும், முந்தைய வருஷத்திலிருந்து மற்ற பெண்களுடன் போகும்பொழுது ரிக்க்ஷாவிலும், வீடு திரும்பும்போது பேருந்திலும் பயணிப்பதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தேன். நாற்றமடிக்கும் கால்வாயின் ஊடாகவும் மருத்துவர் ஹூமாயூனின் முடி வளர்க்கும் நிலையத்தின் விளம்பரப் பலகையை - எங்கள் ஆசிரியர் ஒருவருக்கு, திடீரென்று அவர் வழுக்கைத்தலையில் முடி வளர்வதால் - அவர் இங்குதான் சிகிச்சை எடுத்துக்கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று கிண்டலுடன் - கடந்து செல்வோம். ஐந்துநிமிட பயணம்தான். நடந்தால் வியர்ப்பதுபோல் பேருந்துகளுக்குள் வியர்க்காது. மேலும் என் தோழிகளுடன் நன்றாக அரட்டை அடிக்கலாம். ஓட்டுநர் உஸ்மான் அலி, அவரை நாங்கள் ‘பாய் ஜான்’ அதாவது அண்ணாவென்று கூப்பிடுவோம், அவருடன் வம்புக்கதைகள் பேசலாம் என்பதால் இந்தப் பேருந்து பிரயாணம் மிகவும் பிடிக்கும். வினோதமான கதைகள் சொல்லி எங்களையெல்லாம் சிரிக்க வைப்பார் பாய் ஜான்.
நான் தனியே நடந்து பள்ளிக்குச் செல்வதைப்பற்றி அம்மா மிகவும் கவலைப்பட்டதால், பேருந்தில் செல்லத் தொடங்கினேன். வருடம் முழுவதும் எங்களுக்கு அச்சுறுத்தல்கள் வந்தவண்ணமே இருந்தன. செய்தித்தாள்களில் சிலதும், சில சிறு குறிப்புகளாகவும், சில மக்கள் வழியாகவும் வந்தன. என்னைப் பற்றித்தான் அம்மாவுக்குக் கவலை. ஆனால் எனக்கோ, தாலிபான்களை எதிர்த்து எப்பொழுதும் பேசிக்கொண்டிருப்பதால், அப்பாவைக் குறிவைத்துவிடப் போகிறார்கள் என்று கவலை. இதுவரை தாலிபான்கள் ஒரு சிறுமியைக்கூடக் குறிவைத்ததில்லை. அப்பாவின் நெருங்கிய தோழரும், தாலிபான் எதிர்ப்பாளர்களில் ஒருவருமான ஜாகித் கான் ஆகஸ்ட் மாதம் தொழுகைக்குச் செல்லும்போது முகத்திலேயே சுடப்பட்டார். அன்றிலிருந்து அப்பாவைப் பார்க்கும் ஒவ்வொருவரும், ‘கவனமாய் இரு. அடுத்தது நீயாக இருக்கலாம்’ என்று எச்சரித்துக்கொண்டே இருந்தனர்.


எங்கள் தெருவில் கார் நுழைய முடியாது. வீட்டிற்கு வர பேருந்திலிருந்து ஓடையருகே இறங்கி, சட்டமிட்ட இரும்புக் கதவைத் திறந்து, சில படிகள் ஏறி வீட்டை அடையவேண்டும். யாராவது என்னைத் தாக்கவேண்டுமென்றால் நான் படியேறும் சமயம்தான் வாகானது என்று எண்ணிக்கொள்வேன். அப்பா சொல்வதுபோல் நான் பகல்கனவு காண்பவள். சில சமயம் வகுப்பறையில் பாடங்களை மறந்து நான் படியேறும்போது தீவிரவாதிகள் வழிமறித்து என்னைச் சுடுவதாகக் கனவு காணுவேன். அப்பொழுது நான் என்ன செய்யவேண்டும் என்று யோசிப்பேன். என் செருப்பைக் கழற்றி அவனை அடிக்கலாம். அப்படிச் செய்தால் அவனுக்கும் எனக்கும் வித்தியாசம் இருக்காது. அவனிடம் கெஞ்சுவது மேல். “சரி என்னைச் சுடு. ஆனால் நீ தவறு செய்கிறாய். உன்னை நான் தனிப்பட்டமுறையில் எதிர்க்கவில்லை. எல்லாப் பெண்களும் பள்ளிக்குச் செல்லவேண்டும் என்பதுதான் என் ஆசை” என்று கூறலாம்.


ஆனால் நான் உண்மையில் பயப்படவில்லை. இருந்தாலும் வாயிற்கதவு இரவில் நன்கு பூட்டப்பட்டு உள்ளதா என்பதை உறுதி செய்துகொள்வேன். இறந்தால் என்ன நடக்கும் என்று இறையிடம் கேட்கத் தொடங்கினேன். என் உயிர்த்தோழி மோனிபாவிடம் இவை எல்லாவற்றையும் கூறினேன். சிறுவயதில் நாங்கள் ஒரே தெருவில் குடியிருந்தோம். ஆரம்பப் பள்ளியிலிருந்து நாங்கள் தோழிகள். ஜஸ்டின் பீய்பர் பாடல்கள் ஆகட்டும், ட்விலைட் படமாகட்டும், முகம் வெளுக்க வைக்கும் க்ரீம் ஆகட்டும் எல்லாவற்றையும் பகிர்ந்துகொண்டோம். அவளுடைய கனவு, உடைகள் வடிவமைப்பவளாய் ஆவது. அவளுடைய குடும்பத்தினர் அதற்கு ஒத்துக்கொள்ளமாட்டார்கள் என்று தெரிந்திருந்ததால் தான் ஒரு டாக்டராக வேண்டுமென்றே கூறிக் கொண்டிருந்தாள். எங்கள் சமூகத்தில் பெண்களுக்கு, வேலைக்குச் செல்லும் வாய்ப்பு என்று ஒன்று வந்தால் அது ஆசிரியை ஆகவோ மருத்துவராகவோ மட்டுமே இருக்கும். இதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை. ஆரம்பத்தில் மருத்துவர் என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்த நான், பின் என் கனவை மறைக்காது ஓர் அரசியல்வாதியாகவோ விஞ்ஞானியாகவோ ஆகவேண்டும் என்று கூறுவேன். ஏதாவது வேண்டாததொன்று நடக்கப் போகிறதென்றால் மோனிபாவிற்குத் தெரிந்துவிடும். “கவலைப்படாதே! தாலிபான்கள் சிறுமிகளைக் கொல்லமாட்டார்கள்” என்று அவளிடம் கூறினேன்.


பேருந்து வந்தவுடன் படிகளில் இறங்கி ஓடினோம். மற்ற பெண்கள் அனைவரும் வெளியே வரும்முன் தலையை முக்காடிட்டுக்கொண்டு பின்பக்கம் வழியே பேருந்தில் ஏறினர். பேருந்து என்பது நாங்கள் டைனா எனக்கூறும் ஒரு டொயோட்டோ ட்ரக்வண்டி. பின்புறத்தில் மூன்று பெஞ்சுகள் இடப்பட்டிருக்கும்; இரு ஓரங்களில் இரண்டும், நடுவில் ஒன்றுமாய். அதில் 20 மாணவிகளும் 3 ஆசிரியைகளும் நெருக்கியடித்துக்கொண்டு அமர்வோம். நான் மோனிபாவுக்கும், கீழ்வகுப்பில் படிக்கும் ஷாஸியா ரம்ஜானுக்கும் இடையில், தேர்வட்டைகளை மார்புடன் அணைத்துக் கொண்டும், புத்தகப்பையை காலில் இடுக்கிக் கொண்டும் அமர்ந்திருந்தேன்.
அதற்குப்பின் கொஞ்சம் தெளிவில்லாமல்தான் நினைவிற்கு வருகிறது. பேருந்தின் உட்புறம் மிகவும் வெப்பமாகவும் பிசுபிசுப்பாகவும் இருந்தது. குளிர்காலம் இம்முறை தாமதமாகிவிட்டது. தூரத்தே ஹிந்துகுஷ்மலையின் உச்சியில்மட்டும் பனி ஒருதொப்பி போலிருந்தது. நாங்கள் அமர்ந்திருந்த இடத்தின் பின்புறம் ஜன்னல்கள் ஏதும் இல்லை. நல்ல கனமான பிளாஸ்டிக் விரிப்பு போட்டு மூடப்பட்டிருந்தது. அது மிகவும் அழுக்கடைந்தும் தூசு நிரம்பியும் காணப்படும். வெளியே எங்களால் பார்க்கமுடிந்ததெல்லாம் ஒரு சிறிய வானத் தகட்டையும், சில சமயங்களில் கொஞ்சம் சூரியனையும்தான். அந்தநேரத்தில் மஞ்சள்நிறத்தில் தூசு பறந்து எல்லாவற்றின் மேலும் படியும்.
பேருந்து எப்பொழுதும்போல வலதுபுறமாகத் திரும்பியது. அங்குதான் இராணுவச் சோதனைச்சாவடி உள்ளது. பின் யாருமில்லாத கிரிக்கெட்மைதானத்தின் முனையில் திரும்பியது. அதன்பிறகு எனக்கு எதுவும் நினைவில் இல்லை.

என் கனவுகளில் ஒன்று நானும் என் அப்பாவும், பேருந்தில் பயணம் செல்லும்போது சுடப்படுவது. துப்பாக்கிச் சூட்டிற்குப் பின் ஒரே மக்கள்கூட்டமாய் இருக்கும். அதில் நான் அப்பாவைத் தேடிக் கொண்டிருப்பேன்.

ஆனால் நிஜத்தில் நிகழ்ந்ததோ வேறு. பேருந்து திடீரென்று நின்றுவிட்டது. எங்களின் இடதுபுறத்தில், முழுவதும் புதர் மண்டிக்கிடந்த ஸ்வாட்டின் முதல் நிதியமைச்சரான ஷேர் மொஹமத் கானின் கல்லறை இருந்தது. வலதுபுறம் தின்பண்டங்கள் தயாரிக்கும் தொழிற்சாலை. சோதனைச் சாவடியிலிருந்து 200 மீட்டர் தூரம்தான் சென்றிருப்போம்.
பேருந்தின்முன் என்ன நடந்தது என்று தெரியவில்லை. ஆனால் வெளுத்தநிறத்தில் உடையணிந்த தாடியுள்ள ஒரு மனிதன் பேருந்தை நிறுத்தக் கூறியிருக்கிறான்.


“இது குஷால் பள்ளியின் பேருந்துதானே?” என்று ஓட்டுநரிடம் கேட்டிருக்கிறான். பேருந்தின் வெளிப்பக்கத்தில் பெரிய எழுத்தில் பெயர் எழுதியிருக்கும்போது, முட்டாள்தனமான கேள்வி எதற்கு என்று எண்ணியபடி,

“ஆமாம்” என்றிருக்கிறார்.

சில குழந்தைகளைப் பற்றிய தகவல்கள் தேவை என்றான் அவன்.

“அலுவலகத்திற்குச் சென்று கேட்டுக் கொள்” என்றார் உஸ்மான் பாய் ஜான்.
அவர் பேசிக் கொண்டிருக்கும்பொழுதே, இளைஞன் ஒருவன் பேருந்தின் பின்பகுதியை நோக்கி வந்தான். “பார், யாரோ உன்னிடம் பேட்டி எடுக்க வருகிறார்கள் போலிருக்கிறது” என்றாள் மோனிபா. அப்பாவுடன் சேர்ந்து பெண்களுக்குக் கல்வி தேவை என்றும், எங்களை வீட்டிலேயே பதுக்கிவைக்க நினைக்கும் தாலிபான்களுக்கு எதிராய்ப் பல நிகழ்ச்சிகளில் பேசி இருக்கிறேன். அதனால் பல ஊடகவியலாளர்கள் என்னைப் பேட்டி எடுப்பது வழக்கம். ஆனால் யாரும் இதுபோல் நடுவீதியில் நிறுத்திப் பேசியதில்லை. அவன் ஒரு உயரமான தொப்பி அணிந்திருந்தான். வாயையும் மூக்கையும் குளிர்ஜுரம் வந்தவன்போல், கைக்குட்டையால் மறைத்திருந்ததால் காண்பதற்கு ஒரு கல்லூரி மாணவனைப்போல் தோற்ற மளித்தான். பின்பக்கம் வந்துநின்று எங்களை நோக்கிச் சாய்ந்தான். “இங்கு யார் மலாலா?” என்று கேட்டான்.


யாரும் எந்தப் பதிலும் கூறவில்லை. ஆனாலும் பல பெண்கள் என்னை நோக்கினர். முகத்தை மூடாமலிருந்த ஒரே பெண் நான்தான்.
அப்போதுதான் தன் கறுப்புத் துப்பாகியை உயர்த்தினான். பின்பு அது கோல்ட் 45 வகையைச் சேர்ந்தது என்று தெரிந்து கொண்டேன். பெண்கள் அலறினார்கள். அவள் கையை நான் இறுக்க பற்றிக் கொண்டதாக மோனிபா கூறினாள்.
அவன் அடுத்தடுத்து மூன்றுமுறை சுட்டதாக தோழிகள் கூறினார்கள். முதலாவது என் இடது கண் அருகே பாய்ந்து இடதுதோளின் வழியே வெளிவந்தது. இடது காலிலிருந்து ரத்தம் வழிய மோனிபாவின்மேல் மயங்கிச் சாய்ந்துவிட்டேன். அதனால் அடுத்தடுத்த குண்டுகள் அருகில் இருந்தவர்களின்மேல் பாய்ந்தது. ஷாஸியாவின் இடதுகையில் இரண்டாவது குண்டும் அவளின் இடது தோளின் வழியாய் கைனத் ரைஸ்ஸின் வலது தோளுக்கு மூன்றாவது குண்டும் பாய்ந்தன.

சுடும்போது அவனுடைய கை நடுங்கிக்கொண்டிருந்தது என்று தோழிகள் பின்னர் கூறினர். மருத்துவமனையை அடைவதற்குள் என் நீண்டமுடியும், மோனிபாவின் மடியும் ஒரே இரத்தமாக இருந்தது.

யார் மலாலா? நான்தான் மலாலா. இதுதான் என் கதை.

(மலாலா யூசுபாஃஸாய், பிரபல ஊடகவியலாளர் கிறிஸ்டினா லாம்ப்புடன் இணைந்து ஆங்கிலத்தில் எழுதிய தன்வரலாற்று நூல் ‘ஐ ஆம் மலாலா’. காலச்சுவடு பதிப்பக வெளியீடாக விரைவில் வெளிவர உள்ள நூலின் பகுதி
இது. தமிழில் பத்மஜா நாராயணன்.)

Thanks: Kalachuvadu

முட்டை அப்பமும் செத்த கிளிகளும்

Note: ஜனாதிபதித்தேர்தல் ஆரம்பித்த வேளையில் நான் பரீட்சை ஒன்றுக்காக மும்முரமாக ஆயத்தப்படுத்திக்கொண்டிருந்தேன் அத்துடன் என்னுடைய  தளமும் செயலிழந்திருந்த காரணத்தால் அந்தநேரத்தில் கிடைத்த ஆக்கங்களையும் பதிவு செய்ய முடியாது போனது. இனியாவது அவற்றை பிரசுரிக்கலாம் என்ற எண்ணத்தில் இதனை பதிவு செய்கின்றேன்.-Jesslya Jessly


 

முட்டை அப்பமும் செத்த கிளிகளும்

'அரசியல் பத்திகள் எழுதுவதை நிறுத்திவிடலாமா?' என்று நான் சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கும் போதுதான் ஜனாதிபதி தேர்தல் களம் திடீரென
சூடுபிடித்திருக்கின்றது.

'என்னை எதிர்த்து பேட்டியிடப்போகும் பொதுவேட்பாளரை காண நான் ஆவலாக இருக்கின்றேன்.. இன்னுமா நீங்கள் அவரைத் தெரிவு செய்யவில்லை?' என்று கிண்டலும் கேலியுமாக எதிர்க்கட்சிகளைப் பார்த்து கொக்கரித்துக் கொண்டிருந்தார் ஆளுந்தரப்பு வேட்பாளரான ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ஷ. ஆனால் தேர்தல் அறிவிப்பினை உத்தியோகபூர்வமாக கைச்சாத்திட்டு வெளியிட்ட அன்று மாலையே அவருக்கு பேரதிர்ச்சி ஒன்று காத்திருந்தது.

சிறுவர்களுக்கான டொம் அன்ட் ஜெர்ரி கார்ட்டூண் படங்களிலே எலியை விடாமல் துரத்தும் பூனைக்குத் தலையில் விழும் எதிர்பாராத தாக்குதலையும் அதனைத் தொடர்ந்து அதன் தலைப்பகுதி புடைத்து எழுவதையும் நாம் பார்த்திருப்போம். அது போலவே ஜனாதிபதியின் எதிர்பார்ப்பிலும் விழுந்தது ஒரு அதிர்ச்சிக்குட்டு.

கேலிபேசியபடி ஜனாதிபதி தேடிய அந்த எதிர்க்கட்சிகளின் பொது வேட்பாளர் வேறுயாருமல்ல.

வடக்கு மாகாணசபை நீங்கலாக தொடர்ச்சியாக 29 தேர்தல்களை ஆளும்தரப்பு வென்றெடுக்க காரணமாக இருந்தவர்களில் மிக முக்கியமானவரும் சிறீலங்கா சுதந்திரக்கட்சியின் பொதுச்செயலருமான சுகாதார அமைச்சர் மைத்திரிபால சிறிசேன அவர்கள்தான் ஜனாதிபதியின் நேரடிப்போட்டியாளாராக திடீர் அவதாரம் எடுத்திருந்தார்.



இது நமது ஜனாதிபதியை மட்டுமல்ல சகலரையும் அதிர்ச்சியிலாழ்த்தியிருக்கின்றது.

தோசையைப் புரட்டிப்போட்டதுபோல சட்டென மாறிவிட்ட அரசியல் சூழ்நிலையை சுதாரித்துக்கொள்ள முடியாமல் திணறினார்கள் ஆளும் தரப்பினர். அமைச்சர் மைத்திரிபால சிறிசேனவின் இந்த அதிரடி அறிவிப்பை எப்படி எடுத்துக்கொள்வது அதற்கு எப்படியான தூண்டற்பேற்றைக் காண்பிப்பது என்பதைத் தீர்மானிக்க முடியாமல் தடுமாறியவர்களாக ஏதேதோ உளறிக்கொட்ட ஆரம்பித்தனர்.

ஆயினும் அதிர்ச்சியில் இருந்து அனைவரும் மீள்வதற்கிடையில் பல காரியங்கள் நடந்து முடிந்துவிட்டிருந்தன.

பிரதான எதிர்க்கட்சியான ஐக்கிய தேசியக்கட்சியின் தலைவர் ரணில் விக்கிரமசிங்க, முன்னாள் ஜனாதிபதி சந்திரிகா குமாரதுங்க, அமைச்சர் ராஜித சேனரத்ன, முன்னாள் அமைச்சர் சம்பிக்க ரணவக்க போன்றவர்களுடன் இணைந்து ஊடகங்களை வரவழைத்து தனது அதிரடி முடிவை அறிவித்ததோடு ஜனாதிபதி தரப்பினரின் குடும்ப ஊழல் ஆட்சியையும் சர்வாதிகாரப்போக்கையும் விமர்சித்தார் மைத்திரிபால சிறிசேன. அத்துடன் தேசிய அரசாங்கம் ஒன்றை அமைத்து மக்களுக்கான நல்லாட்சியை உருவாக்கப்போவதாகவும் தெரிவித்தார் அவர்.

தான் மற்றும் அமைச்சர் ராஜித சேனநாயக்க போன்றவர்கள் ஆளும் தரப்பிலிருந்து வந்தபோதிலும் மகிந்தரின் மக்கள் விரோத ஆட்சிக்கு எதிரான போராட்ட மனோநிலையுடன் பொருமியவாறே இருந்து வந்ததாக குறிப்பிட்ட மைத்திரிபால தங்களைப்போலவே பல அமைச்சர்கள் இன்னும் இருந்து வருவதாகவும் கூறினார். முன்பெல்லாம் அமைச்சரவையைக் கலந்தாலோசித்து முடிவுகளை எடுக்கும் வழக்கத்தைக் கொண்டிருந்த ஜனாதிபதி அண்மைக்காலமாக தனது குடும்ப உறுப்பினர்களின் முடிவுகளை கைச்சாத்திட்டு அங்கீகரிக்கும் இயந்திரமாக மாத்திரம் அமைச்சரவையை மாற்றியிருப்பதாக வேதனையுடன் கூறினார்.

உள்ளிருந்து போராடுவதிலே இனிமேலும் பலனில்லை என்பதால் நாட்டு மக்களின் நலன்கருதி ஒருகட்டத்தில் பிரதான எதிர்க்கட்சியான ஐ.தே.க வின் இணக்கப்பாட்டுடன் இந்த ஊழல் மிகுந்த மக்கள் விரோத சர்வாதிகார ஆட்சியைத்தகர்த்தெறியத் தீர்மானித்ததாக ஊடகங்களுக்குத் தெரிவித்தார் அமைச்சர் மைத்திரிபால சிறிசேன. அதற்கு ஒத்துழைத்து பெரும் தியாகம் ஒன்றைப் புரிந்திருக்கும் ரணில் விக்கிரமசிங்கவிற்கு தனது நன்றியையும் தெரிவித்தார்.

அமைச்சர் மைத்திரி கொடுத்த 30,000 மெகாவாட் மின்சார அதிர்ச்சியில் வெலவெலத்துப்போனார் ஜனாதிபதி. அவர் அதுபற்றி உடனடியாகத் தெரிவித்த கருத்தானது அதனை தெளிவாகத் தெரிவித்தது. அதுவரை அவர் தன்னைப் பற்றி நேரடியாகவும் ஊடகங்கள் வாயிலாகவும் கட்டமைத்திருந்த கனவான் பிம்பத்தை தகர்த்தெறிந்தது.

ஜனாதிபதி கூறினார், 'ரணிலுக்கு இப்போது இரண்டு மைத்ரிகள். வீட்டிலொரு மைத்ரியும் வெளியில் ஒரு மைத்ரியும் இருக்கிறார்கள்'

வீட்டில் இருப்பதாகக் கூறியது ரணிலின் பாரியாரை. அவரது பெயரும் மைத்ரி என்றே ஆரம்பமாகின்றது. பாருங்கள் ஒரு ஜனநாயக நாட்டின் தலைவர் அதுவும் தேசத்தின் பெருமதிப்பிற்குரிய முதல் பிரஜை தனது சகபோட்டியாளரைப்பற்றி எத்தனை தரம் தாழ்ந்த கூற்றை வெளியிட்டுள்ளார் என்று.

அதிலிருந்து ஆரம்பமானதுதான் மைத்திரி மீதான ராஜபக்ஷ விசுவாசுகளின் சேறுபூசல்கள். அவர் துரோகம் செய்து விட்டார், ஜனாதிபதியைக் காட்டிக்கொடுத்து விட்டார் என்றும் வெளிநாட்டுச் சதியிலே அவர் விழுந்துவிட்டார் என்றும் மழைக்காலத் தவளைகளாக கூச்சலிட்டார்கள். ஜனாதிபதியோ, முதல் நாளிரவு தன்னுடன் ஒன்றாக அமர்ந்து முட்டை அப்பம் சாப்பிட்டவரான மைத்திரி மறுநாள் காலையில் எதிர்ப்புறத்திற்குச் சென்றுவிட்டதாக கூறி அவரை 30 வெள்ளிப்பணத்துக்காக இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுத்த யூதாசுடன் ஒப்பிட்டுப் பேசினார்.

முன்னம் ரணில் விக்கிரமசிங்கதான் பொதுவேட்பாளராக போட்டியிடுவார் என்பதை யூகித்து வைத்திருந்த ஆளும் தரப்பினரும் ஆதரவாளர்களும் மைத்திரியின் அதிர்ச்சி வைத்தியத்தில் நிலைகுலைந்து போயுள்ளனர். இலட்சக்கணக்கான பணத்தை இறைத்து ரணிலை மக்கள் மத்தியில் மலினப்படுத்தும் விதமாக முன்கூட்டியே தயாரித்து வைத்திருந்ததாகக் கூறப்படும் ஆயிரக்கணக்கான சுவரொட்டிகளும் பதாதைகளும் இறுவட்டுக்களும் பயனின்றி வீணாகிப்போனதே என்ற ஆதங்கமும் அதற்கு காரணமாம். அதுமட்டுமல்ல, அவசர அவசரமாக மைத்திரியைச் சேறுபூசும் சுவரொட்டிகளைத் தயாரிப்பதற்கும் போதிய அவகாசமும் அவர்களுக்கு இல்லாது போனது.

ஆனால் அதற்கிடையில் மைத்திரியோ ஆளும் தரப்பினரின் அடிவேரையே அசைக்க ஆரம்பித்துவிட்டார். அமைச்சரவை முடிவுகள் முதற்கொண்டு அபிவிருத்தி நடவடிக்கைகள் வரை எவ்வாறு முன்னெடுக்கப்படுகின்றன என்பவற்றையெல்லாம் மக்கள் முன்னே புள்ளி விபரங்களுடன் போட்டுடைத்தார் மைத்திரி. மக்கள் விரோத ஊழல் ஆட்சியை முடிவுக்கு கொண்டு வந்து நாட்டில் நல்லாட்சியை நிறுவுவதை நோக்காகக் கொண்டே தான் தனக்கு நிகழ்வதற்குச் சாத்தியமான உயிராபத்தையும் பொருட்படுத்தாது அரசைவிட்டு வெளியேறி வந்திருப்பதாகவும் தெளிவுபடுத்தினார்.

ஜனாதிபதியின் ஆளும் பொதுஜன ஐக்கிய முன்னணியிலிருந்து ஏற்கனவே விலகிச் சென்றிருந்த ஹெல உருமய கட்சியும் முன்னாள் இராணுவத்தளபதி சரத்பொன்சேகாவின் ஜனநாயகக் கட்சியும் தங்களது ஆதரவை எதிர்க்கட்சிகளின் பொதுவேட்பாளருக்கு தெரிவித்தன. அதுவரை தேர்தல் வெற்றி குறித்த இறுமாப்பில் திளைத்திருந்த ஆளும் தரப்பு முதன்முறையாக கதிகலங்க ஆரம்பித்தது. பொதுச்செயலாளரை இழந்துவிட்ட நிலையில் அரசதரப்பிலிருந்த பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களும் மாகாண சபை உறுப்பினர்களும் ஒருவர் பின் ஒருவராக எதிர்க்கட்சிக்கு தாவ ஆரம்பித்தது எரிந்த புண்ணில் உப்புத்தடவியது போலாயிற்று.

இத்தனை களேபரங்களுக்கும் மத்தியில் ஜேவீபி என அழைக்கப்படும் மக்கள் விடுதலை முன்னணி தேர்தல் அறிவிக்கப்படும் வரையில் நடப்பவற்றை அவதானித்தபடி அமைதிகாத்து வந்தது. ஜேவீபிக்கு எந்தக்காலத்திலும் ஐக்கிய தேசியக்கட்சியைக் கண்ணில் காண்பிக்கக்கூடாது. மகிந்தரின் ஊழல் அரசை வீழ்த்தவேண்டும் எனும் அவசியம் அந்தக்கட்சிக்கு இருந்த போதிலும் அதற்காக ஐ.தே.க வை நேரடியாக ஆதரிக்க அது விரும்பவில்லை. ஆகவே முன்பெல்லாம் வெறுமனே ஆளும் தரப்பை கடுமையாக விமரிசிப்பதையே அது முழுமூச்சாக செய்து கொண்டிருந்தது.

இந்த நிலையில் அரசியல் அரங்கில் திடீரென ஏற்பட்ட மாறுதல் ஜேவிபீ கட்சியையும் உற்சாகங்கொள்ள வைத்திருக்க வேண்டும். ஏற்கனவே இந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலே சட்டவிரோதமானது என்று கூறி ஒதுங்கியிருக்கத் தீர்மானித்திருந்த அக்கட்சி தற்போதைய நிலைமையை கவனித்து 'ஏகாதிபத்திய மக்கள் விரோத ஆட்சியை வீழ்த்துவோம்' என்ற கோஷத்தை முன்வைத்துச் செயற்பட ஆரம்பித்துள்ளது. அதாவது மைத்திரியை முன்னிறுத்தி நல்லாட்சிக்காகப் போராடும் எதிர்க்கட்சிகளின் பொது அமைப்புக்கு மறைமுகமாக தனது ஆதரவை வழங்க ஆரம்பித்துள்ளது.

ஆரம்பத்தில் மக்களிடம் வெற்றி நிச்சயம் என்று முழங்கி வந்த ஜனாதிபதியும் அவரது அமைச்சர்களும் தொடர்ச்சியான கட்சித்தாவலையும் மைத்திரிக்கு கிடைத்து வந்த மக்கள் ஆதரவையும் பார்த்தபின்பு சுதியை மாற்றி, தாம் தோல்வியடைந்தால் நாட்டில் என்ன நிகழும் என்று புலம்ப ஆரம்பித்திருப்பது போலத் தெரிகின்றது.  அவர்களது புலம்பல்களிலே புதிய ஜனாதிபதி பதவிக்கு வந்தால் மகிந்தரும் ராணுவ அதிகாரிகளும் ஐ.நா வின் சர்வதேச விசாரணைக்குழுவால் போர்க்குற்ற விசாரணைக்காக கொண்டு செல்லப்படுவார்கள் என்பதுதான் பிரதான விடயமாக உள்ளது. இது தவிர, நமது நாடு இறைமையை இழந்து மேற்கத்திய நாடுகளின் நிகழ்ச்சி நிரலுக்கு ஏற்ப இயங்க வேண்டிவரும், பாரிய செலவில் தற்போது நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கும் வீதி அபிவிருத்தி மற்றும் கட்டுமானப்பணிகள் அனைத்தும் நிறுத்தப்பட்டுவிடும் போன்றவையும் அடக்கம்.

ஆனால் ஆளும் தரப்பின் இந்த யூகங்களுக்கெல்லாம் எதிர்க்கட்சிகளின் பொதுவேட்பாளராகக் களமிறங்கியுள்ள திரு. மைத்திரிபால சிறிசேன, தான் ஜனாதிபதியானதும் மகிந்த ராஜபக்ஷவையோ அவரது ராணுவ அதிகாரிகளையோ சர்வதேச போர்க்குற்ற விசாரணைகளுக்கு அனுமதிக்கப்போவதில்லை என்றும் இன்றைய அரசின் பாரிய அபிவிருத்தித் திட்டங்களை ஊழல் களைந்து மூன்று மடங்கு வேகத்துடன் செய்யப்போவதாகவும் தெளிவான பதிலடிகளை வழங்கியுள்ளார்.

இதனால் எதைத் தின்றால் பித்தம் தெளியும் என்ற நிலையில் ஆளும் தரப்பினர் பல்வேறு உபாயங்களைக் கையாள ஆரம்பித்திருக்கின்றமையை அவதானிக்கக்கூடியதாகவுள்ளது. அதில் ஒன்றுதான் எதிர்க்கட்சிகளின் பாராளுமன்ற, மாகாணசபை மற்றும் உள்ளுராட்சிசபை உறுப்பினர்களை தமது பக்கத்திற்கு இழுத்தெடுக்கும் முயற்சிகளாகும். இதற்காக பெருந்தொகையான நிதி பரிமாறப்படுவதாகவும் கூறப்படுகின்றது. ஆளுந்தரப்பு மாத்திரமல்ல எதிர்த்தரப்பினரும் இந்தக் குற்றச்சாட்டுகளிலிருந்து தப்பவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இந்த வகையில் கண்ணுக்குக் கண், பல்லுக்குப்பல் எனும் பழிவாங்கல் பாணியில் ஐ.தே.க வின் பொதுச்செயலாளரான திஸ்ஸ அத்தநாயக்கவை தமது பக்கத்திற்கு எடுத்துக்கொண்டார்கள். ஆளும் தரப்புக்குத் தாவியதும் சொல்லிவைத்தாற்போல அதுவரைகாலமும் தானிருந்த தரப்பினரை கடுமையாக விமர்சிக்க ஆரம்பித்தார் அத்தநாயக்க.

இதிலே சுவாரஸ்யமான விடயம் என்னவென்றால், திஸ்ஸ அத்தநாயக்கா ஐ.தே.க வை விட்டு ஆளும் தரப்புக்குத் தாவியதை எவருமே பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை என்பதுதான். சிலர் 'ஒழிந்தது பீடை' என்று வெளிப்படையாகவே பேசியதும் குறிப்பிடத்தக்கது. ஏறத்தாழ சமகாலத்தில்தான் கொலன்னாவையைப் பிரதிநிதிப்படுத்தும் மேல்மாகாணசபை ஆளும்தரப்பு உறுப்பினரான ஹிருணிக்கா பிரேமச்சந்திரவும் எதிர்த்தரப்புக்கு தாவியிருந்தார். உடனே, 'செத்தகிளியை ஆளும்தரப்புக்குக் கொடுத்துவிட்டு பஞ்சவர்ணக்கிளியை அல்லவா வாங்கியிருக்கின்றார்கள்' என்று மேற்குறித்த இருவரது தாவலையும் ஒப்பிட்டு மக்கள் வேடிக்கையாகப் பேசலானார்கள்.

தவிர, ஏராளமான தேர்தல்களில் தொடர் தோல்வி கண்ட ஐ.தே.க வின் செயலாளராக இருந்து அந்தத் தோல்விகளுக்கு விளக்கமளித்து விளக்கமளித்தே அனுபவம்பெற்றவரான திஸ்ஸ அத்தநாயக்காவை இம்முறை ஆளும் தரப்பினர் வாங்கியிருப்பதற்கு எதிர்கால அர்த்தமுள்ளது என்றும் அரசியல் வட்டாரத்தில் பேச்சு அடிபடுகின்றது.

அவை ஒருபுறமிருக்க ஒருகாலத்தில் புலிகளை ஒழித்துக்கட்டியதன் மூலம் நாட்டு மக்களின் மனதிலே ஒரு சாகச நாயகனாக உயர்ந்திருக்கும் இன்றைய ஜனாதிபதியின் சேவைகளையும் நாம் மறந்துவிட முடியாது. இதை நம்ம மறுப்பவர்கள் இறுதியுத்தத்தின்போது சர்வதேச நாடுகளின் நெருக்கடிகளை துணிச்சலாக எதிர்கொண்டு நாட்டின் இறைமையையும் ஒருமைப்பாட்டையும் மகிந்த ராஜபக்ஷ போல வேறு எந்தத் தலைவராவது நிலைநாட்டியிருக்க முடியுமா என்று உங்;களுக்குள் ஒருதடவை கேட்டுப்பார்த்துக் கொள்ளலாம்.

அதுமாத்திரமல்ல வர்த்தகத் தலைநகராம் கொழும்பு நகரை உயர்ந்த தரத்தில் அழகுற அபிவிருத்தி செய்தமை, நாட்டின் முக்கிய நகரங்களை இணைக்கும் நெடுஞ்சாலைகளை துரிதமாக அபிவிருத்தி செய்து பயணநேரத்தை குறைத்தமை, வடக்கு வசந்தம், கிழக்கின் உதயம் போன்ற திட்டங்கள் மூலம் யுத்தத்ததால் சிதைந்து கிடந்த பிரதேசங்களை புனர்நிர்மாணம் புரிந்துமை என்று அவரது சேவைகளைக் கூறிக்கொண்டே செல்லலாம்.

அதேவேளை இத்தகைய சிறப்பம்சங்களைக் கொண்டிருக்கும் நாட்டின் தலைவர் திடீரென ஏற்பட்டுள்ள அரசியல் மாற்றம் காரணமாக இன்று தன்னுடைய தரப்பு உறுப்பினர்களையே தக்கவைத்துக்கொள்ள முடியாதளவு தடுமாறிப்போனமைக்குரிய காரணங்களையும் நாம் சிறிது சிந்தித்துப் பார்த்தாக வேண்டும்.

நாட்டின் தீராத் தலைவலியாக இருந்து வந்த தீவிரவாதம் ஒழித்துக்கட்டப்பட்டிருந்த போதிலும் அந்த தீவிரவாதம் முளைத்துக் கிளம்பியதற்குரிய அடிப்படைக்காரணங்களை அரசு புரிந்து கொண்டிருக்கவில்லை என்பதுதான் உண்மை. இதனால் சிறுபான்மை மக்களின் அடிப்படை உரிமைகளை வழங்குவதற்குரிய தீர்வுத் திட்டங்களை முன்வைத்து செயற்படுவதற்குப் பதிலாக வெறும் சலுகைகளையும் அபிவிருத்திகளையும் மட்டுமே வழங்கி திருப்திப்படுத்தி விடலாம் என்று கருதிச் செயற்பட்டு வருகின்றது.

தவிர, வடக்கு மற்றும் கிழக்கிலே சிறுபான்மையினரான தமிழ், முஸ்லீம் மக்களின் பாரம்பரிய பிரதேசங்களிலே முன்னர் அங்கு ஒருபோதுமே வசித்திராத பெரும்பான்மை மக்களை இராணுவத்தின் அனுசரணையுடன் திட்டமிட்ட விதத்தில் குடியேற்றிக் கொண்டிருகின்றமை.

சிறுபான்மை மக்களாகிய முஸ்லீம்களின் மீதும் அவர்களின் மத தலங்கள் மற்றும் வியாபார நிலையங்களைக் குறிவைத்து கடும்போக்காளர்களும் சமூகவிரோதிகளும் இணைந்து திட்டமிட்டு நடாத்தி வருகின்ற பல தாக்குதல்களுக்கு எதிராக எதுவித நடவடிக்கையும் எடுக்காமல் அல்லது கண்டும் காணாமல் நடந்து கொள்கின்றமை.

ஊடகங்கள் மற்றும் எதிர்க்கட்சிகளின் மீது நடாத்தப்படும் அடக்குமுறை மற்றும் உரிமைக்காக அமைதியாகப் போராடும் மக்கள் அமைப்புகள் மீதான இராணுவ அடக்குமுறைகள் அதிகரித்து வருகின்றமை. ஆளுந்தரப்பு அமைச்சர்களும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களும் கூட சுதந்திரமாக இயங்க முடியாத வகையில் மறைமுகமாக அழுத்தும் ஜனாதிபதியின் குடும்ப ஆதிக்கம்.

யுத்தம் முற்றாக நிறுத்தப்பட்டு பலவருடங்களாகிவிட்ட போதிலும் அதன் பலனை இன்னும் அனுபவிக்க முடியாதிருக்கும் மக்களை விலைவாசி உயர்வு, வரிச்சுமைகளால் வெறுப்பேற்றுகின்றமை.

வரலாற்றில் என்றுமில்லாத அளவில் வெளிநாட்டுக்கடன் பெறப்பட்டு பாரிய அபிவிருத்தித் திட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்படுகின்ற போதிலும் அவற்றிலே பெருமளவில் ஊழல் நிறைந்திருப்பதாக எதிர்க்கட்சிகள் ஆதாரபூர்வமாக தெரிவித்து வருகின்றமை.

இவ்வாறான பல காரணங்களால்தான் இன்று மகிந்த ராஜபக்ஷவின் அரசின் மீது மக்களுக்கு அதிருப்தி அதிகரித்து வருவதை அவதானிக்க முடிகின்றது. இதுவே மகிந்த ராஜபக்ஷ இன்றைய தேர்தலில் எதிர்கொள்ள வேண்டிய மிகவும் சவாலான விடயங்களாக இருந்து வருகின்றன.

இதேவேளை சிறுபான்மை மக்களை பிரநிதித்துவம் புரியும் கட்சிகளின் நிலைமைகள் இன்னும் கவலைக்கிடமாகவே இருந்து வருகின்றது. இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால், மிகப்பெரும்பான்மையான தமிழ் மக்களும் முஸ்லீம் மக்களும் தேர்தல் அறிவிக்கப்பட்ட அன்றைய தினமே யாருக்கு வாக்களிப்பது என்பதை தெளிவாக முடிவு செய்துவிட்டமைதான். ஆனால் அவர்களை வழிநடத்துவதாக பாசாங்கு செய்து கொண்டிருக்கும் கட்சிகள்தான் வரலாற்றில் என்றுமில்லாதளவு குழப்பத்தில் மூழ்கி தலையைப் பிய்த்துக்கொண்டிருக்கின்றார்கள்.

நான் இதை எழுதிக்கொண்டிருக்கும் இன்றைய நாளில் முதற்கட்ட தபால் வாக்களிப்பு கூட ஆரம்பித்துவிட்டது. ஆனால் இன்றைய தினம் வரை தமது முடிவை வெளிப்படையாக அறிவிக்க முடியாத நிலையில்தான்  தமிழ், முஸ்லீம் மக்களைப் பிரதிநிதித்துவம் புரிந்துவரும் சில கட்சிகள் இருந்து வருகின்றன. குறிப்பாக ஸ்ரீலங்கா முஸ்லீம் காங்கிரஸ் இதுவரை தமது நிலைப்பாட்டை தெரியப்படுத்தவில்லை. நாட்டின் முஸ்லீம் மக்களில் பெரும்பான்மையானோரை பிரதிநிதித்துவம் புரியும் ஒரு பொறுப்புவாய்ந்த கட்சியானது நாட்டின் எதிர்காலத்தை தீர்மானிக்கப்போகும் மிகச் சிக்கலான அரசியல் சூழ்நிலையில் அதுவும் தீர்க்கமான முடிவை எடுக்கவேண்டிய தருணத்தில் இவ்வாறு தடுமாறிக்கொண்டிருப்பதானது வேடிக்கையானது மட்டுமல்ல மலினமானதும் கூட. இனிமேல் முஸ்லீம் மக்கள் குறித்த கட்சிக்கு வழங்கும் ஆதரவையும் மறுபரிசீலனை புரியவேண்டிய தேவையையும் இது உண்டாக்கியுள்ளது.

தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு மற்றும் முஸ்லீம் காங்கிரஸ் ஆகியன தமது நிலைப்பாட்டை வெளிப்படையாக அறிவிக்க முடியாதிருப்பதற்கு தனித்தனியே வௌ;வேறு காரணங்களிருப்பது போலத் தோன்றுகின்றது. தமிழ் தேசியக்கூட்டமைப்பு தமது ஆதரவை எதிர்க்கட்சிகளின் பொதுவேட்பாளருக்கு வெளிப்படையாகத் தெரிவித்தால் ஆளும்தரப்பினருக்கு ஆதரவான சிங்கள பௌத்த கடும்போக்காளர்கள் அதை மக்களிடையே பகிரங்கபடுத்தி அரசியல் இலாபம் பார்த்து விடுவார்கள் என்பது ஒன்றும் மறைமுகமான விடயமல்ல.

முஸ்லீம் காங்கிரஸினருக்கு மகிந்தருக்கு தலையையும் மக்களுக்கு வாலையும் காட்டும் விலாங்குமீன் வேலை பார்த்துக்கொள்ள வேண்டிய தேவையிருக்கின்றது.

அதாவது பெரும்பான்மையான நாட்டு மக்கள் ஆட்சி மாற்றத்தை வேண்டி நிற்கும் இன்றைய நிலையில் எதிர்த்தரப்பு பொதுவேட்பாளர் வெற்றிபெற்றால் தமது மக்களும் வெற்றிக்கு பங்களிப்புச் செய்திருப்பதை சுட்டிக்காட்டி புதிய ஜனாதிபதியின் ஆட்சியில் ஒட்டிக்கொள்ளலாம். மாறாக, மக்களின் எதிர்பார்ப்பை பொய்யாக்கி ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ஷ மீண்டும் ஆட்சிக்கு வந்துவிட்டாரானால், 'ஐயா, நாங்கள் கடைசிவரை உங்களோடுதானே இருந்தோம்' என்று கூறி வழக்கமான பதவி சலுகைகளோடு அமோகமாய் இருந்துவிடலாம்.

இப்படி ஒரு நப்பாசை அவர்களுக்கு.

அதேவேளை முன்னெப்போதும் இல்லாத வகையில் ஜனாதிபதி தரப்பினர் தேர்தல் விதிகளுக்கு முரணான விதத்தில் அரச வளங்களையும் மக்களின் வரிப்பணத்தையும் மட்டுமல்லாது தண்டனை விதிக்கப்பட்ட சிறைக்கைதிகளையும் தேர்தல் நடவடிக்கைகளுக்காக பயன்படுத்திக்கொண்டிருப்பதையெல்லாம் பார்க்கும்போது இந்தத் தேர்தல் நியாயமாகவும் நேர்மையாகவும் நடந்து முடியுமா என்பது பெரும் சந்தேகமாகவே உள்ளது.

எது எவ்வாறாயினும் வாக்களிப்பிற்கு ஏறத்தாழ இன்னும் இரண்டு வாரங்கள் மட்டுமே உள்ள நிலையில் எல்லாவற்றையும் தீர்மானிக்கப்போவது திருவாளர் பொதுஜனமே.

-மூதூர் மொகமட் ராபி 

(2014.12.23)

சிறுவர் தினம் - 2014

காலம் மாறிப் போச்சு!

காலம் இப்போ மாறிப்போச்சு தோழா
காசுக்கெல்லாம் அடிமையாச்சு தோழா
சிறுவர் எங்கள் உரிமையெல்லாம் தோழா - வெறும்
ஒருநாள் கூத்தாய் ஆகிப்போச்சே தோழா!


ஓடியாட நேரமில்லை தோழா - எம்மை
ஓய்வில்லாமல் கொல்லுகின்றார் தோழா
பட்டி மாடு ஆட்டைப்போல தோழா - தினம்
காலை மாலை அடைக்கின்றாரே தோழா!


புத்தகப்பை பாரமாச்சு தோழா
பாலர் முதுகும் இங்கே கூனிப்போச்சு தோழா
பள்ளிச்செலவு கூடிப்போச்சு தோழா - ஆனால்
படிப்பின் நோக்கம் மாறிப் போச்சே தோழா..!


பள்ளிப்பாடம் கூடிப்போச்சு தோழா - ஆனால்
கல்வித் தரமோ இறங்கிப்போச்சு தோழா
பாடுபட்டு படித்தபோதும் தோழா - ஓர்
பலனும் அதிலே இல்லையடா தோழா!


கோயில் வாசல் உண்டியலோ தோழா - எங்கள் தலை
குப்பை நிறைக்கும் தொட்டியாமோ தோழா
வாழும் கலை சொல்லிடாமல் தோழா - வெறும்
ஏட்டுச்சுரைக்காய் சமைக்கின்றாரே தோழா..?


தேடிக் கற்கும் நாளும் வந்தால் தோழா - கல்வி
தேனைப்போல இனிக்குமேடா தோழா
வேறு எதுவும் வேண்டாமடா தோழா -முதலில்
எம் கட்டுகளை அவிழ்க்கச் சொல்லு தோழா!

-மூதூர் மொகமட் ராபி

திருகோணமலை இளைஞன் S.S. லிங்கேஸ்வரனின் 'வலயம்' குறும்படம்

கடந்த 20.09.2014 சனிக்கிழமை மாலை திருகோணமலை நகரசபை மண்டபத்தில் வலயம் எனும் குறும்படம் திருகோணமலை நகர முதல்வர் அவர்களால் வெளியிட்டு வைக்கப்பட்டது. அலஸ்தோட்டத்தைச் சேர்ந்த S. S. லிங்கேஸ்வரன் எனும் இளைஞனின் நெறியாள்கையின் கீழ் அவருடைய நண்பர்கள் குழு மற்றும் இரு பாடசாலைச் சிறார்கள் நடித்திருந்தனர்.

இந்தக் குறும்படத்தை விமர்சிப்பதற்கு முன்பு ஒன்றைத் தெளிவாகச் சொல்லி விடுகின்றேன். திரைப்படம் சார்ந்த போதிய அறிவோ அனுபவமோ இல்லாதநிலையிலே குறைவான நிதி மற்றும் தொழினுட்ப வசதிகளை வைத்துக்கொண்டு குறும்படம் ஒன்றை உருவாக்க நினைத்த இளைஞன் லிங்கேஸ்வரனினதும் அவரது குழுவினரதும் தைரியத்தை முதலிலே பாராட்டியாக வேண்டும்.


முதன்முதலாக ஒரு சைக்கிளை சுயமாக ஓட்டிப்பார்க்கும் சிறுவன் பலதடவை விழுவதும் மீண்டும் எழுந்து முயல்வதுமான அந்தப் புது அனுபவத்தைப்போல இந்த இளைஞனும் இந்தத்துறையில் இறங்கியிருக்கின்றான். அவனுடைய முதல் முயற்சியிலேயே அவனுடைய முழுத்திறமையையும் மட்டிட முடியாது. மட்டிடவும் கூடாது.
இனிமேல் படத்திற்கு வரலாம்..

'வலயம்' படத்தின் கதை நமது மண்ணின் சூழலுக்கு சம்பந்தமில்லாத ஒன்று என்பது ஆரம்பக் காட்சியிலேயே புரிந்து விடுகின்றது. ஆம் இப்போதெல்லாம் தமிழக சினிமாவில் ஒரு போக்காக ஆகிவிட்ட கேங்ஸ்டர் & டாஸ்மாக் வகைக் கதை.

அதாவது சட்ட விரோத செயல்களைப் புரிந்துவரும் பாதாளக்கோஷ்டி ஒன்றில் இயங்கும் துப்பாக்கி இளைஞர்கள் படம் முழுவதும் சாராயம் குடிக்கின்றார்கள். மதுபோதையுடன் பணத்துக்காகவும் அதிகாரத்துக்காகவும் சந்தர்ப்பம் வாய்க்கும்போதெல்லாம் தமது சகாக்களுக்கு துரோகம் செய்து போட்டுத்தள்ளுகின்றனர். இது ஒரு வளையமாக நடந்துகொண்டிருப்பதை 23 நிமிடத்துக்குள் காண்பிக்கின்றார்கள்.


படத்தின் ஒளிப்பதிவு நன்றாகவுள்ளது. இசை பெரும்பாலும் கதையின் தன்மையை ஒட்டிச் செல்கின்றது. எடிட்டிங்கும் பரவாயில்லை. ஆனால் உரையாடல் படத்தின் நிச்சயமாக விமர்சனத்திற்குரியது.

கண்களை சிறிது மூடி படத்தின்  உரையாடலை மட்டும் ஒருவர் கேட்க நேர்ந்தால் தான் பார்ப்பது ஒரு தென்னிந்திய சினிமாவைத்தான் என்று கேள்வி கேட்காமல் நம்பிவிடுவார். அந்தளவுக்கு படத்தில் கோடாம்பாக்கம் மற்றும் மதுரைத் தமிழ் கோலோச்சுகின்றது.

உதாரணத்திற்கு ஒரு காட்சி:

கதவு தட்டப்படுகின்றது. வந்திருப்பது யாரென்று பார்க்கும்படி அடியாட்களை பணிக்கின்றார் போதையிலிருக்கும் தலைவன். கதவு திறக்கப்பட ஒருவன் கையிலே பையுடன் நிற்கின்றான். உள்ளே வந்து,

'இதுல 10 லச்சம் பணம் இருக்கு. அண்ணன் குடுத்திட்டு வரச்சொன்னாப்பல' என்கின்றான். (இதிலே 'சொன்னாப்பல' என்ற வார்த்தையை கவனியுங்கள்) சரி, அதே காட்சியில் தொடரும் உரையாடலை கேட்போம்.

'பணமெல்லாம் கரெக்டா இருக்கில்ல'

' இருக்கும்ண வேணுண்னா எண்ணிப்பாருங்க!'

'சரக்கு சாப்பிர்றியாப்பா!'

'பரவால்லண்ண'

'யேய்.. அவன் எங்க?'

'கடைக்காரன் வாட்டர் பாட்டில் வக்க மறந்திட்டாண்ண.. இட்டான்டு வரப்போயிருக்கான்..'

'சரிண்ண.. நான் கௌம்பறேன்!'

இப்படிப் போகின்றது அந்த உரையாடல்.

இந்தப் பேச்சு-வழக்கு நமது திருகோணமலையை அண்டியுள்ள எத்தனையோ தமிழ் கிராமங்களிலே எங்காவது பேசப்படும் ஒன்றா..? அவ்வளவு ஏன் இந்திய வம்சாவழியினர் வாழ்ந்துவரும் மலையகம் நீங்கலாக நமது நாட்டில் எந்தப்பிரதேசத்திலாவது பேசப்படுகின்றதா..?

மரத்திலே அழகான பூக்களைக் காணும் நமது தமிழ் பேசும் ஒரு சிறுமி எப்படி குதூகலிப்பாள்..?

'அங்க பாரு.. எவ்வளவு வடிவான பூ..!'  பொதுவாக இப்படித்தானே..

ஆனால் இந்தப்படத்தில் வரும் நம்மூர்ப் பாடசாலைச் சிறுமி, 'ஐ! பூவு!   என்கிறாள். அதுமட்டுமல்ல,


"டேய் ஜீவா, அதை ஏறிப் பிச்சித் தாவன்" என்று கேட்பதற்குப் பதிலாக  'டேய் ஜீவா பறிச்சிக் குடுரா!' என்கிறாள்.

கூட வரும் சிறுவனோ 'முடியாது.. முடியாது இம்மாம் பெரிய ஒயரம் இஞ்ச பாரு என்னால மரல்லாம் ஏற முடியாது' என்கின்றான்.


இந்த உரையாடல்களிலே வருகின்ற வார்த்தைகளும் அதை உச்சரிக்கும் பாங்கும் தென்னிந்திய தமிழ் பிரதேசத்திற்குரியது என்பதை படங்களைப் பார்க்கும் சிறுகுழந்தையும் கூறிவிடும்.


இப்படி அந்நியத்தனமாய் படம் எடுப்பது யாருக்காக....?


பெரும் முதலாளிகளின் கைகளிலே இருந்த வந்த சினிமா எனும் வலுவான ஊடகம் விஞ்ஞான வளர்ச்சியின் பேறாக குறும்படம் எனும் வடிவில் தற்போது சாமானியர்களும் கையாளத்தக்கதாகியிருக்கின்றது. இதனை நாம் நம்முடைய மண்ணின் மக்களின் வாழ்க்கையைப் பிரதிபலிக்காமல் வெறும் ஃபேன்டஸி காட்சிகளை எடுத்து வீணடித்துக் கொண்டிருப்பது நியாயமா?

ஷங்கர் போல படம் எடுப்பதற்கு நாம் தேவையில்லை. அதற்கு ஷங்கரே போதும். விஜய், சூர்யா, அஜீத் போல நடிப்பதற்கு அவர்களே போதும். யோசித்துப் பாருங்கள் நம்மவர்களை வைத்து மதுரைத்தமிழில் உரையாடுவதற்குப் பயிற்சியளித்து நம்மூரிலே படம் பிடிப்பதற்குப் பதில் அதை அவர்களே அவர்களது ஊரில் இன்னும் நன்றாகச் செய்யவிடலாமே.


எந்தவொரு படைப்பையும் உருவாக்க நினைக்கும்போது நாம் நம்முடைய கால்களை நமது மண்ணிலே ஊன்றிக்கொள்ள வேண்டும். உலகம் நமக்கு கொடுத்திருக்கும் அறிவியல் வளர்ச்சியை நம்முடைய தனித்துவத்தை வெளிப்படுத்துவதற்கு பயன்படுத்துவதுதான் நியாயம். அதைவிட்டு எல்லாவற்றையும் அப்படியே பிரதி பண்ணவேண்டும் என்று நினைத்தால் இறுதியில் காகம் அன்ன நடைபோட்ட கதையாகத்தான் இருக்கும்.

குறும்படம் எடுப்பதை நாகரீகமாகவும் தமது அறிவுஜீவித்தனத்தை பறைசாற்றிக்கொள்வதற்குரிய வழிமுறையாகவும் பின்பற்றுவது தற்போது ஒரு (Fashion) போக்காகி விட்ட நிலையில் இந்தப்படமும் இப்படியான ஒரு நோக்கில்தான் உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் என்பதை யூகிக்க முடிகின்றது.

இன்றைய இளைஞர்கள் தென்னிந்திய மற்றும் ஹொலிவுட் சினிமாக்களை பார்த்து அதேபோல தமது குறும்படங்களை தமது சூழலுக்குள் மிகக்குறைவான வசதி வாய்ப்புகளைக் கொண்டு எடுப்பதற்கு முயல்வதைக் காணமுடிகின்றது. ஆனால் அந்த முயற்சி நமது மண்ணின் சூழலுக்குப் பொருந்தாமலும் நமது வாழ்க்கை முறையினைப் பிரதிபலிக்காமலும் இருக்கின்றது. சுருங்கச் சொன்னால் இத்தகைய படைப்புகள் ஆறாவது விரல்போல நம்மை விட்டு விலகி தனியே பயனின்றி நிற்கின்றது.

இறுதியாக..


இந்தப் படத்திற்கு பின்னே மறைந்திருக்கும் இளைஞன் லிங்கேஸ்வரனின் அசாத்திய உழைப்பு, விடா முயற்சி, பொறுமை, நம்பிக்கை அத்தனைக்கும் நாம் மதிப்பளித்தே ஆக வேண்டும்.

இனிவரும் காலங்களிலே நமது மண்சார்ந்த படைப்புகளை உருவாக்கி வெற்றிபெறுவார் என்று நம்புவோமாக.

'ஒருவன் எத்தனை தடவை விழுந்தான் என்பது அவசியமல்ல. ஆனால் எத்தனை தடவை மீண்டும் எழுந்து வந்தான் என்பதுதான் முக்கியமானது.'

-'மூதூர்'  மொகமட் ராபி
25.09.2014

பாலைவனத்தில் கற்கள் தானாகவே நகரும் மாயம்

ரேஸ்டிராக் பிளாயா பகுதி. ஒரே சம தரையாக
அமைந்துள்ளதைக் கவனிக்கவும்

அமெரிக்காவில் கலிபோர்னியா மாகாணத்தின் தென் பகுதியில் ஓரிடத்தில் பாறைகள் தாமாக இடம் பெயர்ந்து செல்கின்றன. 100 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இது பெரும் புதிராக இருந்து வந்துள்ளது. அவை இடம் பெயரும் மர்மத்துக்கு இப்போது விடை கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள்.


பாறைகள் இவ்விதம் இடம் பெயரும் இடத்தின் பெயர் ரேஸ்டிராக் பிளாயா என்பதாகும். இது மரணப் பள்ளத்தாக்கு எனப்படும் பாலைவனத்தின் ஒரு பகுதியாக அமைந்துள்ளது. பெயர் தான் ரேஸ்டிராக்கே தவிர இங்கு ரேஸ் எதுவும் நடப்பதில்லை.
அதை ஒரு பாலைவனம் என்றும் சொல்லலாம். ஆனால் மணல் கிடையாது. என்றோ வற்றிப்போன ஏரியின் படுகை என்றும் வருணிக்கலாம். கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் வரை செடி கொடி கிடையாது. புல் பூண்டு கிடையாது. விலங்குகளும் இல்லை. மனித நடமாட்டமும் கிடையாது.


ஆனால் இங்குமங்குமாக சிறிய பாறைகள் கிடக்கின்றன. வெடிப்பு விட்ட  தரையில் அந்தப் பாறைகள் சட்டென்று கண்ணில் புலப்படும். பல பாறைகளின் எடை சுமார் 13 கிலோ. 300 கிலோ எடை கொண்ட பாறைகளும் உண்டு.

பல பாறைகள் நகர்ந்துள்ளதால் ஏற்பட்ட தடங்கள்
வானிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட படம்.

ஓரிடத்தில் கிடக்கின்ற பாறை பின்னர் பார்த்தால் இடம் மாறியிருக்கும். அந்தப் பாறை நகர்ந்து சென்ற தடம் தெரியும். இவை “கால் முளைத்த” பாறைகள்.ஒன்றல்ல பல  பாறைகள் நகர்ந்து சென்ற தடம் தெளிவாகத் தெரிகிறது. தடத்தை வைத்துச் சொல்வதானால் சில பாறைகள் 1500 அடி அளவுக்கு நகர்ந்துள்ளன.


அந்தப் பாறைகளை யார் நகர்த்தியிருப்பார்கள்? காற்றில் உருண்டு சென்றிருந்தால் இப்போது தெரிகின்ற தடம் ஏற்பட வாய்ப்பில்லை. யாராவது கயிற்றைக் கட்டி இழுத்துச் சென்றால் மட்டுமே பாறை நகர்ந்து சென்ற தடம் ஏற்பட முடியும்.

ஒரு பாறை எவ்வளவு தூரம் நகர்ந்து வந்துள்ளது என்பதைக் கவனிக்கவும்.

அப்படி யாரேனும் இழுத்துச் சென்றிருந்தால் அவரது காலடித் தடமும் மண்ணில் பதிவாகியிருக்கும். ஆகவே பாறைகள் தானாகத் தான் நகர்ந்து சென்றிருக்க வேண்டும். அல்லது ஏதோ ஒன்று அவற்றை நகரச் செய்திருக்க வேண்டும்.


1900 ஆம் ஆண்டிலிருந்தே இந்த மர்மம் குறித்து பல்வேறு கருத்துகள் கூறப்பட்டு வந்துள்ளன. எதிலும் மர்மத்தைக் காண விரும்புகிறவர்களோ இது வேற்றுலகவாசியின் வேலையாக இருக்கலாம் என்று கூறினர்.

ஒரே நேர்கோட்டில் நகர்ந்து வந்துள்ள பாறை

ஆனால் இந்தப் பாறைகள் நகருவதை கடந்த காலத்தில் யாருமே நேரில் கண்டதில்லை. காமிராவிலும் இது பதிவாகியது இல்லை.


இந்த நிலையில் தான் நிபுணர் ஜேம்ஸ் நாரிஸ்  அங்கு தானியங்கி காமிராவைப் பொருத்தி விட்டு வந்தார். அது விட்டு விட்டு அவ்வப்போது படம் எடுக்கின்ற காமிராவாகும்.


அந்த காமிரா சரியாக செயல்படுகிறதா என்று சோதிக்க அண்மையில் அவர் ரேஸ்டிராக் பிளாயாவுக்குச் சென்றார். அவருடன் ரிச்சர்ட்  நாரிஸும் சென்றார்.


அங்கு அவர்கள் ஒன்றல்ல சுமார் 60 பாறைகள் தாமாக நகர்வதைக் கண்ணால் கண்டனர். அவை நகர்ந்த போது லேசான சத்தமும் கேட்டது.பாறைகளை நகர்த்தியது வேறு எதுவுமல்ல. நீரில் மிதக்கின்ற பனிக்கட்டி வில்லைகள்தான். தண்ணீர் எங்கிருந்து வந்தது?


பாறைகள் எப்படி நகருகின்றன என்பதை பின்னர் ஜேம்ஸ் நாரிஸ் விவரித்தார்.

ஜோடியாக நகர்ந்து வந்துள்ள பாறைகள்

பாறைகள் நகருவதில் பெரிய மர்மம் எதுவுமில்லை. அந்த இடத்தில் மழை என்பது அபூர்வம். வருஷத்தில் இரண்டு அங்குலம் மழை பெய்தால் உண்டு. குளிர் காலத்தில் இப்படி மழை பெய்தால் களிமண் பூமி என்பதால் இரண்டு மூன்று செண்டிமீட்டர் அளவுக்குத் தண்ணீர் தேங்கி நிற்கும்.


அது கடும் குளிர் வீசுகின்ற பகுதியாகும். ஆகவே தேங்கும் தண்ணீரின் மேற்புறம் உறைந்து போகும். உறைந்த பனிக்கட்டி சில்லு சில்லுகளாக நீரில் மிதக்கும்.  தேங்கும் தண்ணீர் குறைவு என்பதால் பாறைகளின் மேற்புறம் தண்ணீருக்கு வெளியே நீட்டிக் கொண்டிருக்கும்.


அந்தப் பகுதியில் குளிர்காலத்தில் தென்மேற்கிலிருந்து வட கிழக்கு நோக்கி மணிக்கு சுமார் 140 கிலோ மீட்டர் வேகத்தில் கடும் காற்று வீசும். இதன் விளைவாக மிதக்கும் பனிக்கட்டி சில்லுகள் பாறைகள் மீது மோதும். இவை மெல்லியவை தான். ஆனால் கெட்டியானவை.


தேங்கும் தண்ணீர் காரணமாக நீருக்கடியில் உள்ள களிமண் தரை சறுக்கிச் செல்வதற்கு உகந்த அளவில் இருக்கும்.  கடும் காற்று பனிக்கட்டி சில்லுகளைத் தாக்கும் போது அவை பாறை மீது மோத பாறைகள் சறுக்கியபடி நகருகின்றன. காற்று விட்டுவிட்டு அடிக்கும் போது ஒவ்வொரு தடவையும் பனிக்கட்டி சில்லுகள் மோதும் போது பாறை சில மில்லி மீட்டர் நகரலாம்.


பின்னர் வெயில் காரணமாக தண்ணீர் ஆவியாகி விடும். பாறைகள் நகர்ந்த இடம் காய்ந்து தெளிவான தடமாகத் தெரியும்.


 குளிர்காலமாக இருக்க வேண்டும். மழை பெய்ய வேண்டும். மிதக்கும் பனிக்கட்டி சில்லுகள் இருக்கவேண்டும்.கடும் காற்று வீச வேண்டும். இப்படியாக பல நிலைமைகளும் ஒன்று சேரும் போது தான் பாறைகள் நகருகின்றன.


இந்தப் பகுதியானது  சிறிது கூட மேடுபள்ளம் இன்றி நூல் பிடித்தது போல சமதரையாக இருப்பதும் பாறைகள் நகருவதற்குக் காரணமாக உள்ளது.


பாறைகள் நகரும் சூழ்னிலைகள் உண்டானாலும் அந்தத் தடவை மிகச் சிறிது தூரமே நகரலாம். வேறு சில சமயங்களில் அதிக தூரம் நகரலாம். அல்லது  தொடர்ந்து மூன்று ஆண்டுகள் பாறைகள் அதே இடத்தில் காணப்படலாம். ஆகவே பாறைகள் இடம் பெயருவது என்றோ எப்போதோ நடைபெறுவதாக இருக்கிறது.. ஆகவேதான் இது யார் கண்ணிலும் படாமல் இதுவரை மர்மமாக இருந்து வந்துள்ளது.

Thanks: Ariviyalpuram

மனதை ஈர்க்கும் புவியீர்ப்பு!

கடந்த ஆண்டு இறுதியில் வெளியாகி ஏராளமான விருதுகளை வென்றெடுத்த ஆங்கிலத் திரைப்படமான க்ராவிட்டி யை அண்மையில் பார்த்தேன். ப்ளு-ரே எனும் சிறப்பு ஒளித்தகடு வடிவமும் வழமையான டீவீடி தகடும் இருந்தன. சாதாரண வடிவில் பார்க்கும்போதே திரைப்படத்தின் ஒளிப்பதிவும் தொழினுட்ப நுணுக்கங்களும் வியக்க வைக்கின்றன. முப்பரிமாண சிறப்பு வடிவத்தில் பார்த்திருந்தால் எப்படியிருந்திருக்கும் என்று தோன்றுகின்றது


இனி படத்திற்கு வருவோம்..

நாஸா விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிலையத்தைச் சேர்ந்த இரண்டு பெண்களும் மூன்று ஆண்களுமாக ஐந்து பேர் அடங்கிய விண்வெளி தொழினுட்ப வல்லுனர்கள் குழு ஒன்று பூமியிலிருந்து 600 கிலோ மீற்றர் உயரத்தில் வலம் வந்து கொண்டிருக்கும் ஹப்பிள் தொலைக்காட்டியைப் பழுதுபார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றது.


அவ்வேளையில் எதிர்பாராதவிதமாக பயன்பாடு தீர்ந்துபோன செய்மதி ஒன்று அழிக்கப்பட்டதன் காரணமாக உண்டான சிதறல்கள் மிகுந்த வேகத்துடன் இக்குழுவினரின் விண்வெளி ஓடம், தொலைகாட்டி, மற்றும் குழுவினரையும் தாக்குகின்றது. இதனால் விண்வெளி ஓடம் பலத்த சேதமுறுவதனால் அதனுள் பாதுகாப்பற்றிருந்த வல்லுனர்கள் இருவரும் உடனடியாக மரணிக்கின்றனர். வெளியே தொலைகாட்டியை பழுதுபார்த்துக் கொண்டிருந்தவர்களில் மூவரில் ஒருவரும் மரணிக்க, அனுபவம் வாய்ந்த விண்வெளி வீரரான மெற் கோவ்லாஸ்க்கி (Matt Kowalski) யும் மருத்துவப் பொறியியலாளரான வீராங்கனையான டாக்டர் ரையான் ஸ்டோனும் (Ryan Stone)விண்வெளியில் வீசப்படுகின்றனர்.

தனது முதலாவது விண்வெளிப்பயணத்தில் வந்திருக்கும் டாக்டர் ரையான் மிகவும் பயந்து தவிக்கின்றார். ஆயினும் அனுபவஸ்தரான மெற் கோவ்லாஸ்க்கி தன்னிடமிருக்கும் உந்துவிசை வாயுக்கலனின் உதவியோடு ரையானைத் தேடிப்பிடித்து ஆசுவாசப்படுத்தியவாறு எப்படியாவது பூமிக்குத் திரும்பும் முயற்சியில் ஈடுபடுகின்றார். இதற்காக 1400 கிலோ மீற்றர் தூரத்தில் தாழ்வாக பூமியைச் சுற்றிவரும் சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்தை நோக்கி உந்துவிசைக் கலனின் உதவியோடு பயணிக்கின்றனர்.


அவ்வாறு சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்தை இவர்கள் நெருங்கும் போது மெற் கோவ்லாஸ்க்கியின் வாயுக்கொள்கலன் தீர்ந்து விடுகின்றது. இதனால் விண்வெளி நிலையத்தை அடைந்து அதைப் பற்றிப்பிடித்துக் கொள்வதற்காக இருவரும் பெரும் போராட்டம் நடத்த வேண்டியிருக்கின்றது.  முடிவில்  ரையான் மட்டுமே பற்றிக்கொள்ள இருவரும் ஊசலாடுகின்றனர்.  இருவருமே சாவதைவிட ஒருவராவது உயிர் பிழைப்பதுதான் விவேகம் என்று கூறிவிட்டு பற்றிப்பிடித்துக்கொள்ள  மெற் தன்னைத்தானே விடுவித்து Dr. Ryan னை விண்வெளி நிலையத்தினுள் சென்று உயிர்தப்புமாறு கூறுகின்றார்.

 Dr. Ryan  விண்வெளி நிலையத்தினுள்ளே நுழைந்து ஆசுவாசப்படுத்திக் கொள்கின்றார். அதேவேளை  மெற் முடிவில்லாத விண்வெளியில் கட்டுப்பாடின்றி மிதக்கின்றார். தொடர்ந்து வானொலித் தொடர்பில் இருக்கும் Matt, Dr. Ryan  Stone க்கு பூமிக்குத் தப்பிச் செல்லக்கூடிய சாத்தியங்களை கூறியவாறு இறுதியில் தொடர்பற்றுப் போகின்றார்.


சர்வதேச விண்வெளி நிலையம் இயங்கு நிலையில் இருந்தாலும் குறிப்பிடத்தக்க பல சேதங்களோடு விண்வெளி வீரர்களால் கைவிடப்பட்ட நிலையில் வெறிச்சோடிக்கிடக்கின்றது. பூமிக்குத் தப்பிச் செல்வதற்குள்ள ஒரே வழியான சோயுஸ் தரையிறங்கு கலனும் தவறுதலாக பரசூட் விரிந்த காரணத்தால் புறப்படுவதற்குப் பொருத்தமில்லாத நிலையிலே விண்வெளி நிலையத்தின் பாகங்களுக்குள் சிக்குண்டு கிடக்கின்றது.


அதை விடுவிப்பதற்காக மீண்டும் Ryan விண்வெளி உலாவருகின்றார். அப்பொழுது நிகழும் விண்வெளிச் சிதறல்களின் தாக்குதலினால் எதிர்பாராத நல்விளைவாக சோயுஸ் தரையிறங்கு கலன் விடுபட்டுத் தனியாகின்றது. இதனால் நம்பிக்கை கொள்ளும்Ryan அதனுள் நுழைந்து இயக்குவதற்கு முயல்கின்றார். ஆயினும் எரிபொருள் தீர்ந்த காரணத்தால் அது கிளம்ப மறுக்கின்றது. இதனால் நம்பிக்கையிழந்த Ryan ஒரு கட்டத்தில் ஒக்ஸிஜனின் அளவைக்குறைத்து வைத்து தற்கொலை செய்து கொள்ள முடிவெடுக்கின்றார். ஆயினும் மீண்டும் உத்வேகம் வந்து முடிவை மாற்றிக்கொண்டு மாற்று வழியொன்றைக் கண்டறிகின்றார்.

அதன்படி வெடித்து வேறாகும் வகையில் சோயுஸ் கொள்கலனை இயக்கி சற்றுத் தூரத்தில் பூமியை நோக்கி இறங்கிக் கொண்டிருக்கும் சீனாவின் Tiangong விண்வெளி நிலையத்தைச் சென்றடைகின்றார். அதுவோ சிறிது நேரத்தில் ஈர்ப்பு விசைக்குள்ளாகியதன் காரணமாக பூமியை நோக்கி அதிபயங்கர வேகத்தில் இழுபடுகின்றது. காற்று மண்டலத்தினுள் பிரவேசித்ததும் விண்வெளி நிலையத்தின் பாகங்கள் உரசி தீப்பிடித்து வெடிக்கின்றன. ஆயினும் Ryan  இருக்கும் Shenzhou குடுவைப்பகுதி தனியாகப் பிரிந்து வந்து தன்னியக்க பாரசூட் விரிதலுடன் அரிசோனா பிரதேசத்திலுள்ள ஏரியொன்றினுள் (Powel lake) வந்து வீழ்கின்றது.

குடுவையினுள்ளே ஏற்படும் புகையினால் வெளியேறுவதற்காக கதவைத் திறக்கின்றார் Ryan. இதனால் குடுவை நீர் நிறைந்து ஏரியின் அடியில் மூழ்குகின்றது. வெகுசிரமத்துடன் விண்வெளியுடையை கழற்றி விட்டு ஏரியின் மேல்மட்டத்திற்கு வருகின்றார். மெல்ல நீந்திக் கரைசேர்ந்து மணலில் வீழ்ந்து கிடந்த பின்பு எழுந்து நிற்பதுடன் வானை அண்ணாந்து பார்த்துவிட்டு தடுமாற்றத்துடன் முன்னோக்கி நடப்பதுடன் படம் முடிவடைகின்றது.

கதை இதுதான்.

-Mutur Mohammed Rafi

செவ்வாய்க்கு அருகே வால் நட்சத்திரம் :

நாஸா கவலை

செவ்வாய் கிரகத்தை “உரசி“ செல்லும் அளவுக்கு ஒரு வால் நட்சத்திரம் செவ்வாய் கிரகத்தைக் கடந்து செல்ல இருக்கிறது. இது குறித்து அமெரிக்கா நாஸா கவலை கொண்டு செவ்வாயை சுற்றுகிற தனது செயற்கைக்கோள்களையும் காப்பதற்கு நடவடிக்கை எடுக்க இருக்கிறது.

அந்த வால் நட்சத்திரத்தால் செவ்வாய் கிரகத்துக்குப் பெரிய ஆபத்து ஏற்படப் போவதில்லை. சொல்லப் போனால் அந்த வால் நட்சத்திரம் செவ்வாயைக் கடந்து செல்லும் போது செவ்வாய்க்கும் அந்த வால் நட்சத்திரத்துக்கும் இடையே சுமார் ஒரு லட்சத்து 32 ஆயிரம் கிலோ மீட்டர் இடைவெளி இருக்கும். இருந்தாலும் விண்வெளிக் கணக்குப்படி இது “மிக அருகில்” என்றே கருதப்படுகிறது.

அமெரிக்காவின் இரு விண்கலங்கள் இப்போது செவ்வாய் கிரகத்தை சுற்றிக் கொண்டிருக்கின்றன. அவற்றில் ஒன்றின் பெயர் மார்ஸ் ரிகன்னைசன்ஸ் ஆர்பிட்டர். மற்றொன்றின் பெயர் மார்ஸ் ஒடிசி. அவற்றுக்கும் வால் நட்சத்திரத்தால் நேரடியாக ஆபத்து ஏற்படப் போவதில்லை. இந்த இரண்டும் சுமார் 500 கிலோ மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்தபடி செவ்வாயின் செயற்கைக்கோள்கள் போல அக்கிரகத்தைச் சுற்றிக் கொண்டிருக்கின்றன.

வால் நட்சத்திரத்தின் வால் காரணமாக இந்த இரு விண்கலங்களுக்கும் பாதிப்பு ஏற்படுமோ என்பது தான் நாஸாவின் கவலை. ஒரு வால் நட்சத்திரத்தின் வால் என்பது எண்ணற்ற மிக நுண்ணிய துணுக்குகளால் ஆனது. இவை வால் நட்சத்திரத்திலிருந்து வெளிப்படுபவை. காற்றில் பறக்கும் ஒரு பெண்ணின் கூந்தல் போல வால் நட்சத்திரத்தின்   வாலானது தலையில் தொடங்கி அகன்று விரிந்து அமைந்திருக்கும்..மிக அகன்ற வாலின் ஒரு பகுதி செவ்வாயின் காற்று மண்டலத்தைத் தொடலாம் என்று கருதப்படுகிறது.

ஆகவே வாலில் அடங்கிய துணுக்குகள் நாஸாவின் செயற்கைக்கோளைத் தாக்கும் வாய்ப்பு உள்ளது. நுண்ணிய துணுக்குகள் அப்படி என்ன பாதிப்பை ஏற்படுத்தப் போகின்றன என்று நீங்கள் நினைக்கலாம். வால் நட்சத்திரம் மணிக்கு சுமார் 2 லட்சம் கிலோ மீட்டர் வேகத்தில் சென்று கொண்டிருக்கும். வாலின் துணுக்குகளும் அதே வேகத்தில் செல்லும். அவ்வித வேகத்தில் வரும் அரை மில்லி மீட்டர் குறுக்களவு கொண்ட துணுக்கு கூட செயற்கைக்கோளில் அடங்கிய கருவிகளுக்கு சேதத்தை உண்டாக்கலாம்.

அந்த வால் நட்சத்திரத்தின் பெயர் சைடிங் ஸ்பிரிங் என்பதாகும். ஆஸ்திரேலியாவில் உள்ள சைடிங் ஸ்பிரிங் வான் ஆராய்ச்சிக்கூடம் கண்டுபிடித்ததால் அதற்கு அப்பெயர். 2013 ஆம்  ஆண்டு ஜனவரியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட அந்த வால் நட்சத்திரம் சூரிய மண்டல வெளி எல்லையிலிருந்து சூரியனை நோக்கி வந்து கொண்டிருக்கிறது. 

அது சூரியனை சுற்றி முடித்த பின்னர் வந்த வழியே திரும்பிச் சென்று விடும். சூரியனை நோக்கி வருகின்ற அது செவ்வாயைக் கடந்து வர இருக்கிறது. பொதுவில் வால் நட்சத்திரங்கள் இந்த அளவுக்கு அருகாமையில் கடந்து செல்வது கிடையாது. கி.பி 1770 ஆம் ஆண்டில் ஒரு வால் நட்சத்திரம் பூமியை மிக அருகாமையில் கடந்து சென்றது.

சைடிங் ஸ்பிரிங் வால் நட்சத்திரம் வருகிற அக்டோபர் 19 ஆம் தேதி செவ்வாயை நெருக்கமாகக் கடந்து செல்ல இருக்கிறது. இந்த வால் நட்சத்திரத்தின் துணுக்குகளால் செயற்கைக்கோள்களுக்கு ஏற்படக்கூடிய ஆபத்து வாய்ப்பு சுமார் இருபது நிமிஷமே நீடிக்கும். ஆகவே அந்த நேரத்தில் மட்டும் தனது இரு செயற்கைக்கோளையும் பாதுகாப்பான இடத்தில் இருக்கும்படி செய்ய நாஸா திட்டமிட்டுள்ளது.

பூமியைச் சுற்றுகிற அல்லது செவ்வாயைச் சுற்றுகிற ஒரு செயற்கைக்கோளை பறக்காமல் ஓரிடத்தில் நிறுத்தி வைப்பது என்பது சாத்தியமற்றது. செயற்கைக்கோள்கள் பறந்து கொண்டே இருந்தால் தான் வானில் இருக்கும். இல்லாவிடில் கீழே விழுந்து விடும்.

எனவே ஆபத்து வாய்ப்புள்ள நேரத்தில் இரு செயற்கைக்கோள்களும் தமது பாதையில் செவ்வாயின் மறுபுறத்தில் அமைந்திருக்கும்படி செய்ய நாஸா திட்டமிட்டுள்ளது. அதாவது அவை தொடர்ந்து பறந்து கொண்டு தான் இருக்கும். 

ஆனால் அந்த இருபது நிமிஷ நேரத்தில் அவை செவ்வாயின் மறுபுறத்தில் பறந்து கொண்டிருக்கும். இதற்கான வகையில் அவற்றின் பாதையில் திருத்தங்கள் செய்யப்படும்.

நாஸா 2013 ஆம் ஆண்டில் செவ்வாயை நோக்கி செலுத்திய மாவென் என்னும் செயற்கைக்கோள் வருகிற செப்டம்பரில் போய்ச் சேர்ந்து அதுவும் செவ்வாயைச் சுற்ற ஆரம்பிக்கும். அதன் சுற்றுப்பாதையையும் இவ்விதம் தக்கபடி மாற்றியாக வேண்டும்.

 ஐரோப்பிய விண்வெளி அமைப்பு 2003 ஆம் ஆண்டில் செலுத்திய மார்ஸ் எக்ஸ்பிரஸ் விண்கலம் செவ்வாயை நீள்வட்டப் பாதையில் சுற்றிக் கொண்டிருக்கிறது. அனேகமாக ஐரோப்பிய விண்வெளி அமைப்பும் வால் நட்சத்திர ஆபத்தை மனதில் கொண்டு தக்க நடவடிக்கை எடுக்கும் என்று கருதப்படுகிறது.

இந்தியா 2013 நவம்பரில் செவ்வாயை நோக்கிச் செலுத்திய மங்கள்யான் விண்கலம் இந்த ஆண்டு செப்டம்பர் 24 ஆம் தேதி போய்ச் சேர்ந்து செவ்வாயை சுற்ற இருக்கிறது. ஆகவே தனது செயற்கைக்கோளுக்கு பாதிப்பு ஏற்படாதபடி பாதுகாக்க இந்தியாவின் இஸ்ரோவும் உரிய நடவடிக்கையை மேற்கொள்ளலாம்

. வால் நட்சத்திரம் மூலம் தோன்றும் துகள்கள் கீழே இறங்கி செவ்வாயின் தரையில் ஏற்கெனவே செயல்பட்டு வரும் கியூரியாசிடி என்னும் நடமாடும் ஆராய்ச்சிக்கூடத்தைப் பாதிக்காதா என்று கேட்கலாம். இத்துகள்கள் செவ்வாயின் காற்று மண்டலம் வழியே கீழ் நோக்கி இறங்கும் போது மிகுந்த சூடேறித் தீப்பிடித்து எரிந்து விடும்.

கியூரியாசிடி சேகரிக்கும் தகவல்கள் நாஸாவுக்குக் கிடைக்கச் செய்வதில் அமெரிக்காவின் இரு செயற்கைக்கோள்களும் முக்கிய பங்காற்றுகின்றன. செவ்வாய் கிரகம் பூமியைப் போலவே தனது அச்சில் சுழல்கிறது. 

ஆகவே கியூரியாசிடி இருக்கின்ற இடம் மறுபக்கத்துக்குச் சென்று விடுகிற நேரத்தில் அது அனுப்பும் தகவல்கள் பூமிக்கு வந்து சேர வாய்ப்பில்லை.

இப்பிரச்சினையைத் தவிர்க்கும் வகையில் செவ்வாய்க்கு மேலே பறக்கின்ற இரு அமெரிக்க செயற்கைக்கோள்களும் கீழிருந்து கியூரியாசிடி அனுப்பும் தகவல்களைச் சேகரித்து நாஸாவுக்கு அனுப்புகின்றன. 

இந்த இரண்டும் செவ்வாயை வடக்கிலிருந்து தெற்காகச் சுற்றுவதால் எப்போதும் பூமியைப் பார்த்த வண்ணம் இருக்கும். இதன் பலனாக நாஸாவுக்குத் தொடர்ந்து தகவல்கள் கிடைத்துக் கொண்டிருக்கும்.

 நாஸாவுக்கு உலகில் ஆங்காங்கு தகவல் சேகரிப்பு கேந்திரங்கள் உள்ளன.  எனவே பூமி சுழன்று கொண்டிருந்தாலும் இந்த தகவல் சேகரிப்புக் கேந்திரங்களில் ஏதாவது ஒன்று செவ்வாயைப் பார்த்தபடி அமைந்து அங்கிருந்து வருகிற தகவல்களைப் பெற்றுக்கொள்ளும்.

Thanks: Ariviyalpuram

ரத்தமும் பொய்யும் வழியும் யுத்த பூமி!

தமிழ் அறிவுஜீவிகளின் பக்கச்சார்பு தலையங்கங்களில் இஸ்ரேல் அரபு பிரச்னை பற்றிய பொய்களின் காரணமென்ன?

ரத்தம் வழியும் யுத்த பூமி! என்ற தலைப்பில் இரா ஜவஹர் என்ற மூத்த பத்திரிக்கையாளர் எழுதிய கட்டுரையை வாசிக்கப்பெற்றேன்.
எதை விற்க வேண்டுமென்றாலும் குழந்தைகளை உபயோகப்படுத்தலாம் என்பது நவீன விளம்பர யுக்தி. குழந்தைகள் இறக்கிறார்கள் என்றால், உடனே இரங்குவது மனித இயல்புதானே? அதனை வைத்து கிறிஸ்துவ மதமாற்றத்துக்கு பணம் வசூலிப்பதிலிருந்து, ஹமாஸுக்கு ஆதரவு திரட்டுவது வரை எல்லாமே நடக்கும்.
ஆகவே கட்டுரையும் இப்படி ஆரம்பிக்கிறது.

“இன்று 10 குழந்தைகள் உட்பட 50 பேர் கொல்லப்பட்டார்கள்”
“இன்று 20 குழந்தைகள் உட்பட 100 பேர் கொல்லப்பட்டார்கள்”
- என்பது போன்ற செய்திகள் நாள்தோறும் வெளியாகின்றன.
பாலஸ்தீன நாட்டின் காசா பகுதியில் இஸ்ரேல் ராணுவம் நடத்திவரும் கொடூரமான குண்டுவீச்சில் கொல்லப்படும் பொதுமக்கள்தான் இவர்கள்.

ஆனால், இந்த கட்டுரை ஒரு மூத்த பத்திரிக்கையாளர் எழுதியது என்று சொல்வது தான் ஒரேயடியாக இடிக்கிறது. ஏனெனில், அடிப்படை ஜர்னலிஸ்ட் ஒழுக்கம் எதுவுமின்றி, தான் தோன்றித்தனமாக, பிரச்சார கட்டுரை போல, ஒரு பக்க சார்புடனும், suppresso veri suugesto falsi என்ற அடிப்படை கருதுகோளுடன் எழுதப்பட்டுள்ளது. தமிழ்நாட்டு தி இந்து இந்த வேலையில் உச்சகட்டத்தில் இருந்தாலும், இவரும் அந்த உச்சகட்ட பிரச்சாரத்துக்கு முயற்சிக்கிறார்.
முதலாவது வரியிலிருந்து பக்கச்சார்புடன் எழுதப்பட்டுள்ள இந்த கட்டுரையை, ஆய்வுக்கட்டுரை என்று அவரே சொல்லமாட்டார். ஆனால், இது போலத்தான் தமிழ்நாட்டின் முன்னணி பத்திரிக்கைகளின் தலையங்கங்களே இருக்கும்போது, இந்த வகை பிரச்சார கட்டுரைகள் தலையங்கங்களுக்கு ஈடாகவும், ஆய்வுக்கட்டுரை என்றும் தமிழ்நாட்டு அளவில் கூறிவிடலாம்.

இஸ்ரேலிய இளைஞர்கள் 3 பேர் பாலஸ்தீனத்தின் மேற்குக் கரைப் பகுதியில் கொல்லப்பட்டார்கள். “இவர்களை ஹமாஸ் அமைப்பினர்தான் கொன்றார்கள். எனவே ஹமாஸ் அமைப்பினர் வலுவாக உள்ள காசா பகுதியில் தாக்குதல் நடத்தி அவர்களை அழிக்கப் போகிறோம்” என்று இஸ்ரேல் கூறியது. ஆனால் அதற்கான எந்த ஆதாரத்தையும் அளிக்கவில்லை.
கடந்த ஜூலை 8-ம் தேதி இஸ்ரேல் ராணுவம் தாக்குதலைத் தொடங்கியது. இதனால் கடந்த 22 நாட்களில் நூற்றுக் கணக்கான குழந்தைகள் உட்பட 1,250 க்கு மேற்பட்டோர் கொல்லப்பட்டார்கள். இதற்குப் பதிலடியாக ஹமாஸ் அமைப்பினர் இஸ்ரேல் மீது குண்டு வீசியதில் 50-க்கு மேற்பட்ட இஸ்ரேலியர்களும் கொல்லப்பட்டனர்.

மூன்று பேர் பாலஸ்தீனத்தின் மேற்குக்கரை பகுதியில் உடனே கொல்லப்படவில்லை. கடத்தப்பட்டார்கள். ஜூன் 12, 2014 அன்று இவர்கள் கடத்தப்பட்டார்கள். ஒரு பயங்கரவாத இயக்கத்தை மேற்குக்கரை பகுதியில் அரசாங்கத்துக்குள் கொண்டுவருவதால் வரும் பிரச்னை என்று இஸ்ரேல் கூறியது. ஜூன் 14 அன்று இஸ்ரேலிய அதிகாரிகள், தங்கள் தேடுதலில், ஹமாஸ் இயக்கத்தை சேர்ந்த 20 பேரை கைது செய்தார்கள். ஜூன் 15ஆம் தேதி, சுமார் 86 அரபுகளை கைது செய்தது. காஸாவுக்குள் செல்லும் வியாபார வண்டிகளும், மக்களும் நிறுத்தப்பட்டனர். இதனால், ஹமாஸ் தனது ராக்கெட் தாக்குதலை ஆரம்பித்தது. இதற்கு பதிலடியாக எந்த இடத்திலிருந்து ராக்கெட்டுக்கள் வருகின்றனவோ அந்த இடங்களை இஸ்ரேல் பதில் தாக்குதல் நடத்தியது. அதாவது இஸ்ரேல் பதிலடியாக காஸாவுக்குள் கண்ட இடத்தில் குண்டு வீசுவதில்லை. எந்த இடத்திலிருந்து ராக்கெட் வருகிறதோ அதனை குறி வைத்து, அந்த இடத்தை மட்டுமே அழிக்க முனைகிறது. அதற்கு முன்னால், அந்த இடத்தில் குண்டு வீசி ராக்கெட் தளத்தை அழிக்கப்போகிறோம் என்று எச்சரிக்கையும் விடுகிறது. (இதனை என் டி டி வி வெளியிட்ட வீடியோவிலும் காணலாம். ஸ்ரீனிவாசன் ஜெயின் என்னும் என் டி டி வி நிருபர் காஸாவிலிருந்து வெளியேறிய பிறகு, அங்கு எடுத்த வீடியோவை வெளியிட்டார். அதில், அந்த இடத்தில் குண்டு வீசப்போவதாக இஸ்ரேல் அறிவித்தது என்பதையும் குறிப்பிடுகிறார். கவனிக்கவும்)
ஆகவே இஸ்ரேல் மேற்குக்கரை பகுதியில் கொல்லப்பட்ட இஸ்ரேலியர்களுக்காக இஸ்ரேலிய ராணுவம் தாக்குதலை தொடங்கவில்லை. போலீஸ் அதிகாரிகள் காணாமல் போன இஸ்ரேலியர்களை தேடி மீட்பதை மட்டுமே செய்தார்கள். காஸா பகுதியிலிருந்து ராக்கெட்டுகளை ஹமாஸ் அனுப்ப ஆரம்பித்த பின்னாலே, அந்த இடங்களை இஸ்ரேல் அழிக்க முயன்றிருக்கிறது. இதனை இந்த மூத்த பத்திரிக்கையாளர் வசதியாக மறைத்துவிடுகிறார். suppressio veri!

கொல்லப்பட்ட பாலஸ்தீனியர்களின் எண்ணிக்கை ஆயிரம் இல்லை; ஒரு லட்சத்துக்கும் மேல், அங்கே இஸ்ரேல் என்ற நாடு செயற்கையாக உருவாக்கப்பட்ட 1948-ம் ஆண்டு முதல் கணக்கிட்டால்.
அதுமட்டுமல்ல; லட்சக்கணக்கானோர் படுகாயம் அடைந்து ஊனமானார்கள். 70 லட்சம் பேர் வெளி நாடுகளில் அகதிகளாக உள்ளனர். மற்றவர்கள் சொந்த நாட்டிலேயே மேற்குக் கரைப் பகுதியில் 25 லட்சம் பேரும், காசா பகுதியில் 15 லட்சம் பேரும் அகதிகளைப் போல் வாழ்கிறார்கள்.
எப்படி ஏற்பட்டது இந்தச் சோகம் ? இதன் வரலாறு என்ன ?

இதனை suggestio falsi என்ற வகையில் சேர்க்கலாம். இந்த வரிகளை படித்தால், இஸ்ரேல் அங்கே உருவானதால் கொல்லப்பட்டவர்கள் பாலஸ்தீனர்கள் மட்டுமே என்பது போலவும், அகதிகளாக்கப்பட்டது பாலஸ்தீன அரபுகள் மட்டுமே என்பது போலவும் உங்களுக்கு தோன்றினால், மூத்த பத்திரிக்கையாளர் வெற்றி பெற்றுவிட்டார் என்று நிச்சயம் சொல்லலாம்.
உண்மை என்ன? அங்கு நடந்த போர்களில் இஸ்ரேலியர்களும் கொல்லப்பட்டார்கள். அரபு நாடுகளில் இருந்த யூதர்கள் அங்கிருந்து துரத்தப்பட்டு அகதிகளாக இஸ்ரேல் வந்தார்கள்.
முதலாவது 1948- அரபு இஸ்ரேலிய போரில் சுமார் ராணுவ வீரர்களாக 6000 இஸ்ரேலியர்களும், 3700 அரபுகளும் இறந்தார்கள். பொது மக்களாக இருந்த 15000 யூதர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள். இந்த போரில்தான் மிக அதிகமாக யூத மக்கள் உயிரிழந்தார்கள்.

அன்றிலிருந்து கணக்கிட்டால், சுமார் 25000 யூதர்கள் இந்த போர்களில் இறந்திருக்கிறார்கள். சுமார் 92000 அரபுகள் இந்த போரில் இறந்திருக்கிறார்கள். இந்த போரினால் சுமார் 10 லட்சம் யூதர்கள் அகதிகளாக அரபு பெரும்பான்மை நாடுகளிலிருந்து துரத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் இந்த யூதர்கள் அகதி முகாம்களில் வாழவில்லை. இஸ்ரேலின் அங்கமாக எடுத்துகொள்ளப்பட்டுவிட்டார்கள்.

ஆனால், அரபு நாடுகள் இந்த பாலஸ்தீனர்களை அகதிமுகாம்களில் இழி நிலையிலேயே வைத்திருக்கின்றன.பாலஸ்தீனத்திலிருந்து வெளியேறிய அரபுகளுக்கு அடிப்படை உரிமைகளை கூட லெபனான், ஜோர்டன், சவுதி அரேபியா, கட்டார், குவாய்த் எகிப்து போன்ற நாடுகள் தர மறுக்கின்றன. ஜோர்டனில் பெரும்பான்மையாக இருக்கும் பாலஸ்தீன அரபுகள், தேர்தலில் நிற்க உரிமை கிடையாது. அகதி முகாம்களில் அடைக்கபப்ட்டிருக்கும் இவர்கள் அந்த அகதி முகாம்களிலிருந்து வெளியேறக்கூடாது, வெளியிடங்களில் அவர்களுக்கு வீடு விற்கக்கூடாது, வாங்கக்கூடாது என்றெல்லாம் கட்டுப்பாடுகளை இந்த அரபு அகதிகள் மீது மற்ற அரபு நாடுகள் விதிக்கின்றன. இந்த செய்திகளை ஏன் இந்த மூத்த பத்திரிக்கையாளர் தமிழக மக்களுக்கு தெரிவிக்க மறுக்கிறார்?

இதுதான் அரபுகள் அரேபியாவிலிருந்து வெளியேறி ஆக்கிரமித்துள்ள நிலங்கள். இதில் இந்த அரபு மக்களுக்கு இடமில்லையா?





இந்த படத்தில் ஈரான், சோமாலியா அரபு நிலங்களாக குறிக்கப்பட்டுள்ளது தவறு. மற்ற நிலங்கள் பெரும்பான்மை அரபு நிலங்களே.

“ஆப்ரஹாமை நோக்கிக் கர்த்தர் சொன்னார். ‘நீ உன் தேசத்தையும், உன் இனத்தையும், உன் தகப்பனாருடைய வீட்டையும் விட்டுப் புறப்பட்டு நான் உனக்குக் காண்பிக்கும் தேசத்துக்குப் போ”.
கர்த்தர் காட்டிய தேசம், ‘கானான் தேசம்’. அப்போது அந்த தேசத்தில் பிலிஸ்தீனியர்கள், கானானியர்கள், பீனிசியர்கள் உட்படப் பல பழங்குடியினர் இருந்தார்கள். இந்தக் கானான் பிரதேசத்தில் ஆப்ரஹாமும் அவரைச் சார்ந்தவர்களும் குடியேறினார்கள்.
ஆப்ரஹாமின் சந்ததியில் தோன்றிய ஜேக்கப் தனது இனத்தவருக்குப் பெரும் தலைவராக விளங்கினார். ஜேக்கப் பின்னாளில் ‘இஸ்ரேல்’ என்று அழைக்கப்பட்டார். அவரது சந்ததியினர் தான் ‘இஸ்ரேலியா’ அல்லது ‘யூதர்கள்’ என்று அழைக்கப்பட்டனர். அவர்கள் வாழ்ந்த கானான் தேசம் ‘இஸ்ரேல்’ என்று அழைக்கப்பட்டது.
எனினும் அண்டை நாடுகளில் அடுத்தடுத்து அமைந்த பேரரசுகள் இஸ்ரேலை ஆக்கிரமித்து, யூதர்களைக் கொடுமைப்படுத்தி, விரட்டியடித்தன. இஸ்ரேலின் பெயரும் பின்னாளில் மாற்றப்பட்டு ‘பாலஸ்தீனம்’ என்று பெயரிடப்பட்டது.
எனவே ‘பைபிள்’படி யூதர்களுக்குக் கர்த்தர் – கடவுள் – கொடுத்த தேசமான பாலஸ்தீனத்தில் மீண்டும் யூதர்கள் குடியேறி, இழந்த நாட்டைக் கைப்பற்ற வேண்டும்”
- என்று அறிவித்து, ‘ஜியோனிஸ்ட் இயக்கம்’ தோன்றியது 1897-ம் ஆண்டில்.

இது போன்ற பிதற்றல் மூத்த பத்திரிக்கையாளர்களிலிருந்துதான் வருமோ என்னவோ? ஆனால், சுமார் 3000 வருட புராணக்கதையையும், 2000 வருட வரலாற்றையும் கலந்துகட்டி நான்கே வரிகளில் பொய்யும் புளுகுமாக சொல்லுவதும் ஒரு திறமைதான்.

ஜியோனிஸம் 1897இல் துவங்கப்பட்டது மத நம்பிக்கையுள்ள யூதர்களால் அல்ல. கடவுள் மறுப்பு யூதர்களால் அது துவங்கப்பட்டது. அந்த நேரத்தில் மத நம்பிக்கையுள்ள யூதர்கள் இஸ்ரேலுக்கு போவதை எதிர்த்தார்கள். ஜூலை 1845இல் பிராங்க்பர்ட்டில் நடந்த ரப்பைகள் மாநாடு இஸ்ரேலுக்கு திரும்ப போவதை ஒருமனதாக எதிர்த்தது. ஏனெனில், மெஸியா வராமல், திரும்ப இஸ்ரேலுக்கு செல்வதே மத நம்பிக்கைப்படி தவறானதாகும். இன்றும்கூட தீவிர மத நம்பிக்கையுள்ள யூதர்கள் அமெரிக்காவில் இஸ்ரேலுக்கு எதிராகவும் பாலஸ்தீனத்துக்கு ஆதரவாகவும் பெருந்திரளாக, முக்கியமாக நியூயார்க்கில், போராட்டத்தில் கலந்துகொள்வதை பார்க்கலாம்.
மத நம்பிக்கையற்ற யூதர்களால் துவங்கப்பட்டதாக இருந்தாலும், அந்த தலைவர்கள், பெரும்பான்மை யூதர்கள் மத நம்பிக்கையுடையவர்கள் என்ற உணர்வும், இஸ்ரேலும் யூதர்களும் கலாச்சார ரீதியில் பிணைக்கப்பட்டவர்கள் என்பதையும் அறிந்தே இருந்தார்கள். இதனால்தான் அவர்கள் பிரிட்டன் உகாண்டாவில் அவர்களுக்கு ஒரு வாழ்நிலம் தருவதாக சொன்னபோதும் அதனை நிராகரித்தார்கள்.

இதை மறுத்தார்கள் அரபு இனத்தைச் சேர்ந்த பாலஸ்தீனியர்கள்.
“பைபிள்படியே பார்த்தால் கூட பாலஸ்தீனத்தின் பழங்குடியினர், மண்ணின் மைந்தர்கள் – பிலிஸ்தீனியர்களும், மற்ற பழங்குடியினரும்தான். பிலிஸ்தீனியர்களின் தேசம்தான் பாலஸ்தீனம் எனப்பட்டது. அவர்களது சந்ததியினர்தான் அரபு இனத்தைச் சேர்ந்த பாலஸ்தீனியர்களாகிய நாங்கள். மறுபுறம் வரலாற்றின்படி பார்த்தால் சிரியாவின் ஒருபகுதியாகத்தான் பாலஸ்தீனம் இருந்தது. சிரியா, அரபு நாடுதான். எனவே எங்கள் தாயகமான பாலஸ்தீனத்தை வேறு எவரும் ஆக்கிரமிக்க விடமாட்டோம்” என்றார்கள் பாலஸ்தீனியர்கள்.

தவறு.

பிலிஸ்தினியர்களும் பாலஸ்தீனர்களும் ஒன்றல்ல. பிலிஸ்தினியர்களை பாலஸ்தீனத்தின் பழங்குடிகள் என்று ஒரு போதும் பாலஸ்தீன அரபுகள் தங்களை கூறிக்கொண்டதில்லை. பிலிஸ்தீனியர்கள் பின்னால், யூதர்களாகி விட்டார்கள். ஆகவே அவர்களை பாலஸ்தீனர்கள் என்று சொல்வது தவறானது. 2000 வருடங்களுக்கு முன்னால், ரோம அரபு போர் நடக்கும்போது, அரபு இனத்தை சேர்ந்தவர்கள் ஒரு போதும் இஸ்ரேல் நிலத்தில் இருந்ததில்லை. சிரியா அரபு நாடுதான் என்று தனது அறிவையும் பறை சாற்றுகிறார். சிரியா நாட்டில் பின்னால் வந்த அரபுகளின் ஆக்கிரமிப்பால் அது இன்றைக்கு அரபு தேசமாக கூறப்படுகிறது. அது முன்பு அஸ்ஸிரிய தேசம். ஜோஸபஸின் வரலாற்றில் சிரியர்களும் அரபியர்களும் தனித்தனியாகவே குறிப்பிடப்படுகிறார்கள். மேலும் இஸ்ரேலுக்கு கீழே இருப்பது அரபு தேசமல்ல. அது எடாம் தேசம். எடாமைட்டுகள் இன்று அரபு மொழி பேசுவதால் அரபியர்களாக ஆக்கப்பட்டிருக்கலாம். அல்லது எடாமைட்டுகள் கொல்லப்பட்டு அந்த இடத்தை அரபுகள் ஆக்கிரமித்திருக்கலாம். அதே போல இன்றைய ஈராகும் அரபு நாடு அல்ல. அது முன்பு நபாட்டு தேசம். நபாட்டியர்கள் கொல்லப்பட்டு அங்கு அரபியர்கள் ஆக்கிரமித்திருக்கலாம். இன்றைய ஜோர்டானும் அரபு தேசமாக குறிப்பிடப்பட்டதே இல்லை. அது மோயப் தேசம். அவர்கள் மோயபைட்டுகள் என்றே குறிப்பிடப்பட்டார்கள். இன்று அந்த இடங்களில் இருப்பவர்கள், அரபு மொழி பேசுவதாலேயே அரபிய நிலமாகிவிடுமா?

போர் முடிந்தது. 1918-ம் ஆண்டில், போரில் துருக்கி தோற்று சரண் அடைந்தது. துருக்கியின் ஆதிக்கத்தில் இருந்த சிரியா நாட்டை பிரான்ஸ் ஆக்கிரமித்துக்கொண்டது. துருக்கியின் ஆதிக்கத்தில் இருந்த பாலஸ்தீனம், ஜோர்டான், ஈராக் ஆகிய நாடுகளை பிரிட்டன் ஆக்கிரமித்தது.
அரபு மக்களுக்கு அளித்திருந்த வாக்குறுதியைக் காற்றில் பறக்கவிட்ட பிரிட்டன், பாலஸ்தீனத்தில் யூதர்களைக் குடியேற்றுவதில் தீவிரமாக இறங்கியது.

இன்னொரு பேத்தல்.

பெல்பார் அறிவிப்புக்கும், பிரான்ஸ் சிரியாவை எடுத்துகொண்ட பின்னாலும், அரபுகள் யூதர்களுக்கு எதிராக கலவரத்தில் இறங்கிய காரணத்தால், யூதர்கள் இஸ்ரேலுக்குள் வருவதை கட்டுப்படுத்தியது. இத்தனை யூதர்கள் மட்டுமே வரலாம் என்று வரையறுத்தது. 1000 பவுண்டுகள் பணம் கொடுத்துவிட்டு வரலாம் என்று அதிலும் காசு பண்ணியது. இதனால் யூதர்கள் உலகம் முழுவதும் உள்ள யூதர்களிடம் பணத்தை வசூல் செய்து அதனை இவ்வாறு வரும் யூதர்களுக்கு கொடுத்து அவர்களுக்கு அனுமதிச்சீட்டு வாங்கியது. இவ்வாறு சுமார் 82000 யூதர்கள் பாலஸ்தீனம் வந்தார்கள். எவ்வளவு பணத்தை பிரிட்டன் பார்த்திருக்கும் என்று கணக்கிட்டுக்கொள்ளுங்கள். இவ்வாறு இருக்க, பாலஸ்தீனத்தில் யூதர்களை குடியேற்ற பிரிட்டன் தீவிரமாக இறங்கியது என்று திரிக்கிறார் இந்த மூத்த பத்திரிக்கையாளர்.

சமீபத்தில் இஸ்ரேலிய இளைஞர்கள் மூவர் கொல்லப்பட்டதைச் சாக்காக வைத்து, காசா பகுதியை சுடுகாடாக்கும் கொடூர நடவடிக்கைகளில் இப்போது இஸ்ரேல் ராணுவம் ஈடுபட்டுவருகிறது. நாள் தோறும் படுகொலைச் செய்திகள்………

மேலும் ஒரு “மூத்த பத்திரிக்கையாளத்தனமான” வரிகள். இதற்கான பதில்கள் இந்த பதிவிலேயே இருக்கின்றன.
–
மற்றொன்று,



பாலஸ்தீனத்தை கைவிடலாமா என்ற தி இந்து தமிழ் கட்டுரை

இது அதிகாரப்பூர்வமான தி இந்து தலையங்கம். முன்னரே சொன்னது போல ஆங்கில தலையங்கத்தின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு.

காஸா பகுதியில் பாலஸ்தீனர்களுக்கான நிலப்பரப்பு மிகவும் குறுகியது. திட்டமிட்டு இஸ்ரேல் தொடர்ந்து நிகழ்த்திவரும் ஆக்கிரமிப்பு களால் தங்களுடைய பகுதி நிலத்தை இழந்துவரும் பாலஸ்தீனர்கள் வேறு வழியில்லாமல் நெருக்கியடித்துக்கொண்டு வசிக்கிறார்கள். அவர்களுக்காக ஆயுதமேந்திப் போராடும் ஹமாஸ் இயக்கமும் இடநெருக்கடி காரணமாகவே குடியிருப்புப் பகுதிகளுக்கு அருகிலேயே இருந்தபடி இஸ்ரேலியப் பகுதிகள் மீது ராக்கெட் குண்டுகள் மூலம் தாக்குகிறது. இதுதான் உண்மை என்பது உலக நாடுகளுக்கும் தெரியும். ஆனாலும், இதையெல்லாம் சாக்காக வைத்துக்கொண்டு, தனது தாக்குதல்களைத் தீவிரப்படுத்தியிருக்கிறது இஸ்ரேல்.

தி இந்து சொன்னால் சரியாகத்தான் இருக்கும் என்று நினைக்கும் அப்பாவிகள் தமிழ்நாட்டில் நிறையபேர் இருக்கிறார்கள். இருந்தாலும் இது எந்த அளவுக்கு உண்மை என்று பார்ப்போம்.
இதுதான் கூகுள் மேப்பில் பார்க்கக்கூடிய காஸாவின் விண்கோள் காட்சி.






இதில் மஞ்சளாக இருக்கும் இடங்களில் யாரும் வசிக்கவில்லை. நரைத்தது போல, இருக்கும் சற்று க்ரேயாக இருக்கும் இடங்கள் மக்கள் வசிக்கும் கட்டிடங்கள். முடிந்தால் நீங்களே gaza , israel என்று போட்டு கூகுள் மேப்பில் பார்க்கலாம். நீங்கள் பார்ப்பது போல, மஞ்சள் இடங்களே அதிகம். க்ரேயாக இருக்கும் இடங்கள் நடுவே திட்டு திட்டாக இருக்கின்றன. மஞ்சள் இடங்கள் ஏறத்தாழ பாலைவனம். அங்கிருந்து ராக்கெட் வீசினால், பதிலுக்கு வரும் இஸ்ரேலிய ராக்கெட்டுகள் அந்த ராக்கெட் தளங்களைத்தான் தாக்கும். ஹமாஸ் வேண்டுமென்றே மக்கள் வசிக்கும் இடங்களிலிருந்து ராக்கெட்டை அனுப்பி, பதில் ராக்கெட்டுகள் மூலம் இறக்கும் மக்களை காட்டி அனுதாபம் தேட முயல்கிறது. தி இந்து போன்ற இடதுசாரி, இஸ்லாமிய பயங்கரவாத பாசக்கார அண்ணன்கள், உண்மையை மூடி மறைத்து புளுகித்தள்ளுகின்றார்கள்.
கூடவே

உலகின் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்காகக் குரல்கொடுப்பதும், அப்பாவிகளுக்கு ஆதரவாகக் களமிறங்குவதும் வெறும் சர்வதேச அரசியல் மட்டுமல்ல, தர்மமும்கூட.

என்று தர்மத்தை பற்றி பாடம் எடுக்கிறது தி இந்து. களமிறங்குவது என்றால், அது இஸ்ரேலுக்கு எதிராக, அரபுகளுக்கு ஆதரவாகத்தான் இந்தியா இறங்க வேண்டும். ஐ.எஸ்.ஐ.எஸ்ஸுக்கு எதிராகவும், ஈராக்கில் கொல்லப்படும் சிறுபான்மை யாஜிதி மக்களுக்காகவும், கிறிஸ்துவர்களுக்காகவும் இந்தியா களமிறங்க வேண்டும் என்று தி இந்து எழுதும் என்று நினைத்தால், உங்களை அப்பாவி என்றுதான் உலகம் சொல்லும். பாகிஸ்தானில் கொல்லப்படும் இந்துக்களுக்காகவும் கிறிஸ்துவர்களுக்காகவும் இந்தியா களமிறங்கவேண்டும் என்று தி இந்து எழுதும் என்று நினைத்தால், உங்களை பார்த்து உலகமே நகைக்கும்.


பொருளாதாரரீதியாக இந்தியாவுக்கு முக்கியமான ஒரு பிராந்தியம் மேற்காசியா. அங்கே தொடர்ந்து அமைதியின்மை நிலவக் காரணம் பாலஸ்தீனப் பிரச்சினைதான். எனவே, அதை நீடிக்க விடாமல் சுமுகமாகத் தீர்த்துவைப்பதில் முக்கியப் பொறுப்பும் கடமையும் இந்தியாவுக்கு உண்டு!


அப்படி போடு! இந்த மாதிரி இந்திய அரசுக்கு ஒரு இந்திய பத்திரிக்கை அறிவுரை செய்யுமென்றால், அதனை என்ன சொல்லலாம்? அமைதியின்மை நிலவக் காரணம் பாலஸ்தீன பிரச்னையா? அல்லது யூதர்களை அழிக்கத்துடிக்கும் அரபு இனவெறியா? என்றாவது இந்த பத்திரிக்கைகள் அரபுகளின் பிடிவாத குணத்தையும், யூதர்களின் வாழ்வுரிமையை மறுக்கும் மத/இன வெறியையும் கண்டித்திருக்கிறார்களா?
–

வாளாவிருந்தால் எப்படி? என்ற தினமணி தலையங்கம்

ஹிட்லரின் நாசிப் படைகளால் வேட்டையாடப்பட்டு, தங்களுக்கு என்று நாடு எதுவும் இல்லாமல் இருந்த யூதர்களுக்கு, விவிலியத்தின் பழைய ஏற்பாட்டை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஜெருசலேமைத் தலைநகராகக் கொண்டு இஸ்ரேல் என்கிற நாட்டை அமெரிக்கா, ரஷியா, பிரிட்டன், பிரான்ஸ் ஆகிய நாடுகள் உருவாக்க முற்பட்டதே ஒரு சரித்திர மோசடி.

இஸ்ரேல் என்ற நாட்டை அமெரிக்கா, ரஷியா, பிரிட்டன், பிரான்ஸ் ஆகியவை உருவாக்க முற்படவில்லை. இந்த வரியே தவறு. இஸ்ரேலியர்கள்தான் தங்கள் நாட்டை மறுபடியும் உருவாக்கிக்கொண்டார்களே தவிர மற்ற நாடுகள் அதற்கு முடிந்தவரை தடைக்கற்களைத்தான் ஏற்படுத்திகொண்டிருந்தார்கள். 2000 வருடங்களுக்கு முன்னால், இஸ்ரேலிலிருந்து யூதர்கள் துரத்தப்பட்டாலும், அவர்கள் அந்த இடத்தை விட்டு முழுவதுமாக நீங்கிவிடவில்லை. அவர்கள் ஒவ்வொருவருடமும், அடுத்த வருடம் இஸ்ரேலில் சந்திப்போம் என்றுதான் உறுதிமொழி எடுத்துகொண்டிருந்தார்கள். யூதர்கள் எங்கே தங்கியிருந்தாலும், தங்களை இஸ்ரேலின் மக்கள் என்றுதான் அழைத்துகொண்டார்கள். பணம் இருந்தவர்களும், பலம் இருந்தவர்களும், விரும்பியவர்களும், சமூக, அரசியல் சூழ்நிலை மாறியபோதெல்லாம் இஸ்ரேலுக்கு சென்றுகொண்டே இருந்தார்கள். இரண்டாயிரம் வருடமாக அவர்கள் அங்குதான் சென்றுகொண்டிருக்கிறார்கள். 1492இல் கத்தோலிக்க வாடிகனும், ஸ்பெயின் அரச குடும்பமும் இணைந்து யூதர்களை ஸ்பெயினிலிருந்து ஒட்டுமொத்தமாக வெளியேற்றியபோதும், அவர்கள் இஸ்ரேலுக்கு சென்றிருக்கிறார்கள். ஆகவே இஸ்ரேல் உருவாக்கப்படும்போது அங்கு யூதர்களே இல்லை என்பது போன்ற suggestio falsi விளையாட்டுகள் யாரை குஷிப்படுத்த எழுதப்படுகின்றன? இரண்டாம் உலகப்போர் முடியும்போது, இஸ்ரேலில் 33 சதவீத மக்கள் யூதர்களாகத்தான் இருந்தார்கள். அவர்கள் பலவேறு இடங்களிலிருந்து துரத்தப்பட்டு அங்கு சென்றிருந்தார்கள்.
முதலாம் உலகப்போரின் முடிவில் அது பிரிட்டனின் மண்டேட் (mandate) கீழ் வந்தது. 1920இலிருந்து 1948 வரைக்கும் இஸ்ரேல் பிரிட்டனின் கீழ் இருந்தது. அந்த நேரத்தில் யூதர்களுக்கு எதிராக ஜெர்மனியில் பெரும் இனப்படுகொலை நடந்துகொண்டிருந்தது. அதிலிருந்து தப்ப யூதர்கள் பலர் இஸ்ரேலுக்கு ஓடியபோது, அவர்கள் வரக்கூடாது என்று ஒரு வருடத்துக்கு 15000 யூதர்கள் மட்டுமே இஸ்ரேலுக்குள் அனுமதிக்கப்படுவார்கள் என்று சட்டம் போட்டது. அதிலும் ஒவ்வொருவரிடமும் பணம் வசூல் செய்தது. அங்கிருந்து தப்பி இஸ்ரேலுக்கு வருபவர்கள் எண்ணிக்கை 15000 ஐ தாண்டினால், அவர்கள் சிறை பிடிக்கப்பட்டு மொரீஸியஸ் போன்ற இடங்களுக்கு நாடு கடத்தப்பட்டார்கள். ஹிட்லரின் வெறியாட்டம் அதிகரித்தபோது அங்கிருந்து தப்ப அவர்கள் உதவாக்கரை தோணிகளிலும் படகுகளிலும் இஸ்ரேலுக்கு வந்தபோதும், அந்த படகுகளை பிரிட்டனின் கடற்படையும், சோவியத் நீர்மூழ்கி கப்பல்களும் அழித்தன. போருக்கு பின்னால், ஐரோப்பாவில், 2,50,000 யூதர்கள் அகதி முகாம்களில் சிறைபிடிக்கப்பட்டார்கள். அமெரிக்க ஜனாதிபதி ஹாரி ட்ருமன் போன்றவர்கள் கேட்டுகொண்டபின்னாலும், சுமார் 100000 பேர்களே பாலஸ்தீனத்துக்குள் அனுமதிக்கப்பட்டனர். பிரிட்டன் யூதர்கள் இஸ்ரேலுக்கு வரக்கூடாது என்ற தன் தடையை விடவே இல்லை.
இதனால், சில யூதர்கள் பிரிட்டனுக்கு எதிராக வன்முறை போராட்டத்துக்கு அழைப்பு விடுத்தார்கள். பல பிரிட்டன் தலைவர்கள் கொல்லப்பட்டனர். பிரிட்டனுக்கு எதிரான யூத பயங்கரவாதத்தின் காரணமாக சுமார் ஒரு லட்சம் பிரிட்டிஷ் போர்வீரர்கள் இஸ்ரேலுக்குள் நிற்கும் நிர்ப்பந்தம் தோன்றியது.
–
இந்த இடத்தில் யூத பயங்கரவாதத்தை பற்றி குறிப்பிட வேண்டும். யூதர்களிலும் பயங்கரவாத அமைப்புகள் தோன்றியிருக்கின்றன. 1940களில் lehl அமைப்பும் irgun அமைப்பும் பிரிட்டனுக்கு எதிராக ஆயுதம் தாங்கிய போரில் ஈடுபட்டிருக்கின்றன. இது வின்ஸ்டன் சர்ச்சில் உட்பட பல பிரிட்டிஷ் தலைவர்களை ஜியோனிஸத்துக்கு எதிராக திருப்பியிருக்கிறது. ஆனால், யூதர்களின் முக்கிய அமைப்பான Jewish Agency, பயங்கரவாத அமைப்புகளுக்கு எதிராக கடுமையான நடவடிக்கைகளை 1940 முதற்கொண்டு எடுத்து வந்திருக்கிறது. வன்முறைக்கு எதிராக வன்முறை எடுக்கவேண்டாம் என்று இந்த ஏஜென்ஸி தன் உறுப்பினர்களை வெளிப்படையாக கேட்டுகொண்டிருந்திருக்கிறது. அப்படி எடுத்தால் அது உள்நாட்டு போரில்தான் முடிவடையும் என்று அறிவித்திருக்கிறது. ஆனால், யூத வன்முறை கிளர்ச்சியாளர்கள், பிரிட்டிஷ் அதிகாரிகளை கொலை செய்ததுதான், இஸ்ரேலை விட்டு வெளியேற வேண்டும் என்று பிரிட்டிஷ் மக்களை தூண்டியது என்று கூறுவார்கள். இஸ்ரேல் சுதந்திரம் அடைந்த பின்னாலும், இஸ்ரேலில் பயங்கரவாத இயக்கங்கள் தோன்றியிருக்கின்றன. குஷ் எமுனிம் Gush Emunim (1979-84), கெஸட் (keshet) 1981-89, Bat Ayin (2002), Brit HaKanaim (1950-53), Kingdom of Israel(1950) ஆகிய அமைப்புகள் குறிப்பிடத்தக்கவை. இவை அனைத்தும், கடுமையாக இஸ்ரேலிய அரசால் ஒடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன.
–
பிரிட்டன் தான் இஸ்ரேலிலிருந்து வெளியேற முடிவு செய்ததை ஐநாவுக்கு அறிவித்தது. ஐநா, United Nations Special Committee on Palestine http://en.wikipedia.org/wiki/UNSCOP என்ற அமைப்பை உருவாக்கியது. இதில் இந்த பிரச்னைக்கு சம்பந்தப்படாத நடுநிலை நாடுகள் அங்கம் வகிக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் ஆஸ்திரேலியா, கனடா, செக்கோஸ்லாவாகியா, குட்டமாலா, இந்தியா, ஈரான், நெதர்லாந்து, பெரு, ஸ்வீடன், உருகுவாய், யுகோஸ்லாவியா ஆகிய நாடுகள் அங்கம் வகிக்க அழைக்கப்பட்டன. (இதில் இந்தியா சார்பாக கலந்துகொண்ட அப்துர் ரஹ்மான், உலக யூதர் பிரச்னையை பாலஸ்தீனத்துக்கு கொண்டுவரக்கூடாது என்று எதிர்பார்ப்பது போல பேசியிருக்கிறார்)
இந்த அமைப்புதான் இஸ்ரேலை மூன்றாக பிரித்து, ஒரு பகுதி அரபுகளுக்கும் ஒரு பகுதி யூதர்களுக்கும், ஜெருசலம் நகரை ஐநாவின் கீழும் வைத்துகொள்ள பரிந்துரைக்கிறது. அதனை ஐநாவும் ஒப்புகொள்கிறது.
இப்படி இருக்கையில் இந்த ஐந்து நாடுகளும் ஏதோ சதி செய்து அங்கு யூத அரசை உருவாக்கியிருப்பதாக எழுதியிருப்பது, தினமணிக்கு ஏதோ உள்நோக்கம் இருக்கிறதோ என்று சிந்திக்கவைக்கிறது.

பாலஸ்தீனியத்திலுள்ள தீவிரவாதிகளின் மறைவிடங்களை அழிப்பது மட்டுமல்ல இஸ்ரேலின் நோக்கம். இஸ்ரேலிய மக்களவையான “நெஸ்ùஸ’ உறுப்பினர் ஆயிலெட் ஷாகேத் கூறுவதுபோல, ஆண், பெண், குழந்தைகள் என்று ஒருவர்விடாமல் எல்லா பாலஸ்தீனியர்களும் அழிக்கப்படும் வரை இந்த யுத்தம் தொடரும் என்பதுதான் திட்டம்.

ஒரு சாதாரண நெஸட் உறுப்பினரான ஆயிலெத் ஷாகெத்தை இஸ்ரேலின் சர்வாதிகாரியாக மாற்றியிருக்கும் தினமணியை பாராட்டலாம். இதே மாதிரி தமிழ்நாட்டிலும் இந்தியாவிலும் உளறுவாயர்களும், குரூரமானவர்களும் எம்பிகளாகவும் எம் எல் ஏக்களாகவும் நிச்சயம் இருக்கிறார்கள். அப்படி உளறும் எல்.எல்.ஏக்கள் , எம்பிகள் உளறுவதெல்லாம், இந்தியாவின் அதிகாரப்பூர்வமான நிலைப்பாடு ஆகிவிடுமா?


http://en.wikipedia.org/wiki/Ayelet_Shaked


ஆனால் ஒரு சாதாரண நெஸட் உறுப்பினரான இவரது கருத்தையே இஸ்ரேலின் ராணுவ அரசியல் தலைமையின் கருத்தாக சொல்வது தினமணி என்ற ஒரு பத்திரிக்கை, ஒரு சாதாரண பிரச்சார கந்தல் பத்திரிக்கை நிலைக்கு இறங்கி தாழ்ந்துவிட்டதைத்தான் காட்டுகிறது.

இந்தியாவின் பொருளாதாரம் மேற்கு ஆசிய கச்சா எண்ணெயில்தான் அடங்கி இருக்கிறது. இஸ்ரேல் – பாலஸ்தீனிய சர்ச்சையில், சுமுகமான பேச்சுவார்த்தைகளுக்கு வழிகோல வேண்டிய கடமை இந்தியாவுக்கு உண்டு.

இறுதியில் வழக்கம்போல தி இந்து ஸ்டைலில் மேற்கு ஆசியாவிலிருந்துதான் எண்ணெய் வாங்குகிறோம், ஆகவே, அரபுகள் ஆதரவாகவும் இஸ்ரேலின் எதிர்ப்பாகவும் இந்தியா மாறவேண்டும் என்று கோரிக்கை. இதுதான் உண்மையான காரணமாக இருந்தால், அதற்கு ஏன் இந்த சுற்றிவளைத்து பம்மாத்து? நேரடியாக சொல்லவேண்டியதுதானே? இங்கே ஒழிக்கப்படுகிறவர்கள் இஸ்ரேலியர்கள்தான். ஆனாலும் அரபுகள் ஆதரவாக நின்றால்தான் நமக்கு பெட்ரோல் வரும். ஆகவே அரபுகள் சார்பாக நிற்போம் என்று உண்மையை சொன்னால் அது கொஞ்சம் பச்சையாக இருக்குமோ?
சுமுகமான பேச்சுவார்த்தை என்பது நான் முன்னரே குறிப்பிட்டது போலவும், 1948இலிருந்து இஸ்ரேலிய அரசாங்கம் கேட்டுகொண்டிருப்பது போலவும் ஒன்றே ஒன்றுதான். யூத பெரும்பான்மையான ஒரு இஸ்ரேலை அங்கீகரிக்கப்பட்ட அரசாக ஒப்புக்கொள்ளுங்கள் என்பதுதான் அது. அதற்காக தான் வெற்றிபெற்ற நிலத்தை திருப்பி கொடுக்கவும் இஸ்ரேலிய அரசு முன்வந்திருக்கிறது. அப்படி ஒரு யூத பெரும்பான்மை அரசே இருக்கக்கூடாது, அனைத்து யூதர்களும் கொல்லப்படவேண்டும் என்பதுதான் ஹமாஸ் போன்ற பயங்கரவாத அமைப்புகளின் கோரிக்கை. இதற்கு நடுவே ஒரு பேச்சுவார்த்தை இருக்கமுடியாது. இதில் யாருக்கு நீங்கள் அறிவுரை சொல்லவேண்டும்?


இந்த தலையங்கங்கள் போன்ற பிரம்மாண்டமான பொய்களால் இந்த பத்திரிக்கைகள், இந்திய முஸ்லீம்களை வெறியேற்றுவதை தவிர வேறு எதையும் சாதிக்கப்படப்போவதில்லை.


இஸ்ரேல்- பாலஸ்தீன பிரச்னை என்று ஒன்றும் இல்லை. இஸ்ரேல்-அரபு பிரச்னைதான் இருக்கிறது. அதனை இஸ்ரேல் பாலஸ்தீன பிரச்னையாக அடையாள அரசியலாக ஆக்கி, அதனை பாலஸ்தீன இனம் என்று இருப்பதாக உருவாக்கி, அதற்கு இஸ்லாமை துணைக்கழைத்து, இஸ்லாமியர்கள் எல்லோருக்கும் வெறியேற்றும் வகையில் எழுதும் இப்படிப்பட்ட கட்டுரைகளால் இந்த மூத்த பத்திரிக்கையாளர்கள் சாதிக்க விரும்புவது என்ன?


இதே போன்ற வரிக்கு வரி புளுகும் பொய்யும் பக்கச்சார்புடனும் எழுதப்பட்ட இன்னொரு மூத்த பத்திரிக்கையாள கட்டுரை தொடர் “நிலமெல்லாம் ரத்தம்” என்ற பெயரில் வெளிவந்தது. வரிக்கு வரி, அது அரபுகளை விதந்தோதியும், இஸ்ரேலியர்களை பழித்தும் எழுதப்பட்ட வக்கிரமான கட்டுரைத்தொடர்.
கிறிஸ்துவர்களுக்கும் முஸ்லீம்களுக்கும் யூதவெறுப்பின் காரணம் அது மதத்தில் ஊடுருவிய, மத நம்பிக்கையோடு ஊடுருவிய பிரித்தறியப்பட முடியாத நிலைப்பாடு. கிறிஸ்துவர்களும் முஸ்லீம்களும் அல்லாத இடது சாரிகளும், ஏன் இந்த வக்கிர நிலைப்பாட்டை எடுக்கிறார்கள்? இவர்களுக்கும் பாலஸ்தீனத்துக்கும் என்ன சம்பந்தம்?


பாலஸ்தீனத்தில் இருப்பவர்கள் மனிதர்கள், அதனால் அவர்களுக்கு பரிந்து பேசுகிறோம் என்று பம்மாத்து விடும்போது, அதே இடதுசாரிகள் ஏன், நைஜீரிய கிறிஸ்துவர்களுக்கோ, தாய்லாந்தில் முஸ்லீம்களால் கொல்லப்படும் பௌத்தர்களுக்கோ, அல்லது கிறிஸ்துவர்களால் கொல்லப்படும், அவமதிக்கப்படும் கொரிய பௌத்தர்களுக்கோ, அல்லது முஸ்லீம்களால் விரட்டப்பட்ட காஷ்மீர இந்துக்களுக்கோ, பங்களாதேஷிலும் பாகிஸ்தானிலும் கொல்லப்படும் கிறிஸ்துவர்களுக்கோ, அல்லது இந்துக்களுக்கோ, இந்தோனேஷியாவில் கொல்லப்பட்ட பாலி இந்துக்களுக்கோ, அல்லது ஈராக்கில் அல்குவேதாவாலும் புத்தம்புது ஒரிஜினல் பிராண்டு காலிபேட்டாலும் கொல்லப்படும் ஷியா, யாஜிதி, கிறிஸ்துவர்களுக்கோ, மனித அந்தஸ்தை ஏன் இவர்கள் தருவதில்லை என்ற கேள்வியும் எழுகிறது. ( இந்தியாவின் இந்துக்கள் எல்லோரும் பார்ப்பன பாஸிஸ பயங்கரவாதிகள் என்று நம் அறிவுஜீவிகள் அறிவித்துவிட்டதால், அதனை பற்றி கேள்வி கேட்பதில் ஒரு பயனும் இல்லை. )


உதாரணமாக இந்த செய்திகளை பாருங்கள்.


1) நைஜீரியாவில், போகோ ஹராம் என்ற இஸ்லாமிய பயங்கரவாத அமைப்பு கடந்த ஆறு மாதத்தில் 2053 பொதுமக்களை கொன்றிருக்கிறது.

2) பாகிஸ்தான் அரசு பலுச்சிஸ்தானில் நடத்தும் அடக்குமுறை ஆட்சியில் இதுவரை 1628 பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்கள், 1,40,000 மக்கள் இடம் பெயர்ந்திருக்கிறார்கள்.

3) பாகிஸ்தான் வடமேற்கு பிராந்தியமான பக்தூனிஸ்தானில் கடந்த ஜூன் 15,2014இலிருந்து நடத்தும் ராணுவ நடவடிக்கையில்
570 பேர் கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்கள். சுமார் 10 லட்சம் பேர் இடம் பெயர்ந்து, அகதிகளாக கையேந்தி வாழ்கிறார்கள். அப்படி இடம் பெயர்ந்தவர்களில் இருக்கும் இந்துக்களுக்கும் பாரபட்சமான உதவி.

4) ஈராக்கில் தோன்றியிருக்கும், இஸ்லாமிய காலிபேட் யாஜிதிகள் எனப்படும் மக்களை படுகொலை செய்யப்போவதாக அறிவித்தே செயல்படுகிறது. இதுவரை 500 ஆண்கள் கொல்லபட்டிருக்கிறார்கள், 500 பெண்கள் அடிமைகளாக ஆக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். 50000க்கும் மேற்பட்டவர்கள் சிஞார் என்ற மலையில் சிறைப்பட்டிருக்கிறார்கள். அவர்களை சுற்றி இந்த படைகள் நிற்கின்றன. அவர்களை பட்டினி போட்டு கொல்வதற்கு.
சுமார் 2 லட்சம் ஈராக்கிய சிறுபான்மை மதத்தினர் இந்த இஸ்லாமிய காலிபேட்டுக்கு பயந்து தப்பி ஓடிகொண்டிருக்கிறார்கள்
உதவிகளுக்கு ஹெலிகாப்டர்கள் வந்தட்போது 70 சதவீதத்துக்கு மேற்பட்டவர்கள் ஏற்கெனவே இறந்துவிட்டிருந்தார்கள்.
இது போல இன்னும் எவ்வளவோ எழுதலாம்.


இவை எவற்றுக்காகவும் தி இந்து, அல்லது தினமணி, அல்லது மூத்த பத்திரிக்கையாளர்களோ தலையங்கங்கள் எழுதியோ, அல்லது இடதுசாரிகளோ போராடியோ பார்த்திருக்கிறீர்களா? பார்த்திருக்கமாட்டீர்கள். அதே போலத்தான், இஸ்லாமிய பயங்கரவாதத்தின் கீழ் யூதர்கள் கொத்து கொத்தாக கொல்லப்பட்டாலும், மூத்த பத்திரிக்கையாளர்கள் வாய் மூடி இருப்பார்கள். பத்தோடு பதினொன்று என்று யூதர்கள் கொல்லப்பட்டால், நாலாம் பக்கத்தின் மூலையில் புரட்சிகர இஸ்லாமிய போராளிகளால், சதிகார யூதர்கள் இரண்டு லட்சம் பேர் கொல்லப்பட்டதால் இஸ்ரேலில் அமைதி வந்தது என்று எழுதினாலும் எழுதிவிட்டு மறந்துபோவார்கள்.


இது மட்டுமல்ல, இடதுசாரிகளும், காங்கிரஸ்காரர்களும், முன்னாள் சிமி போராளிகளின் இன்றைய இஸ்லாமிய இயக்கங்களும், சமீபத்தில் உதித்த ஆம் ஆத்மி கட்சியும் தமிழகம், டெல்லி, மும்பை, கல்கத்தா போன்ற இடங்களில் இஸ்ரேலுக்கு எதிராகவும், அரபுகளுக்கு ஆதரவாகவும், ஹமாஸ் ஆதரவாகவும் போராட்டங்கள் நடத்தியிருக்கின்றன. ஷாருக்கான், சோனாக்‌ஷி சின்ஹா போன்ற மும்பை இந்தி நடிகர்கள் அரபுகளுக்கு ஆதரவாக பிரார்த்தனை செய்கிறார்கள். ஹாலிவுட் நடிகர்கள் அரபுகளுக்கு ஆதரவாக கண்ணீர் வடிக்கிறார்கள். அவர்களில் எவரும் காஷ்மீர இந்துக்களுக்காகவோ, அல்லது ஈழத்தில் இறந்த மக்களுக்காகவோ, அல்லது நைஜீரிய கிறிஸ்துவ குழந்தைகளுக்காகவோ, அல்லது பாகிஸ்தானிலிருந்தும் பங்களாதேஷிலிருந்து துரத்தப்படும் இந்துக்களுக்காகவோ பேசியதில்லை. நான் இவ்வாறு இவர்களையும் மனிதர்களாக கருதுங்கள் என்று யாரிடமும் கோரிக்கை வைக்கவில்லை. இது ஒரு அவதானம் மட்டுமே. அழுகின்ற பிள்ளைதான் பால் குடிக்கும் என்பது உண்மை. ஈராக்கில் ஐ.எஸ்.ஐ.எஸ்ஸாலும் அல்குவேதாவாலும் கொல்லப்படும் ஷியா பிரிவினருக்காக இந்திய ஷியாக்கள் போராடுவதில்லை. தெருக்களை அடைப்பதில்லை. கல்லெறிவதில்லை. அமர் ஜவான் ஜோதியை காலால் எட்டி உதைத்து உடைப்பதில்லை. ஆகவே ஈராக்கில் கொல்லப்படும் ஷியா பிரிவினருக்காக, இந்திய பத்திரிக்கைகளின் மூத்த பத்திரிக்கையாளர்கள் கட்டுரை வரைவதுமில்லை, அல்லது இந்திய அறிவுஜீவிகளோ போராட்டம் நடத்துவதுமில்லை. எவன் பேயாட்டம் போடுகிறானோ, அவனது சார்பினை எழுதத்தானே பத்திரிக்கைகள் இருக்கின்றன. Victim’s human rights are less important than the victimizer’s human rights என்பதுதானே இந்திய அறிவுஜீவிகளின் அடிப்படை கருதுகோள்.
இந்த மூத்த பத்திரிக்கையாளர்களின் இரக்கத்துக்காகவோ, அல்லது அவர்கள் கும்மிடி பூண்டியில் ஒரிஜினல் அல்லது டூப்ளிகேட் கம்யூனிஸ்டுகள் நடத்தும் போராட்டங்களுக்கோ காத்துகொண்டு, தங்களது குழந்தைகளை ஹமாஸ் கொல்வதற்கு இஸ்ரேல் அனுமதிக்க தயாராக இல்லை. அவர்கள் இந்த இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளில் கற்றுகொண்ட ஒரே ஒரு விஷயம், தங்களது போராட்டங்களை தாங்கள்தான் நடத்திகொள்ளவேண்டும், தங்களை தாங்கள்தான் காத்துகொள்ளவேண்டும் என்பது. (அவர்களது தெய்வமான யாஹ்வே, அவர்களது பைபிளில் சொல்லியுள்ளது போல, மெஸியாவை (மீட்பரை) அனுப்பி அவர்களுக்கு இஸ்ரேலை மீட்டுத்தருவார் என்பதைக்கூட பெரும்பான்மை இஸ்ரேலியர் நம்ப தயாராக இல்லை!) அவர்களுக்கு இரங்கி வருபவர்கள் வரட்டும். உதவுபவர்கள் உதவட்டும். ஆனால், அவர்கள் உதவுகிறார்கள் என்ற ஒரே காரணத்துக்காக அவர்கள் சொல்லை கேட்டு தங்களை காயப்படுத்திகொள்ள அவர்கள் தயாராக இல்லை என்பவைதான்.
அந்த அறிவுரைதான் நமக்கும்.

-Sinnakaruppan

Thanks: Thinnai